Jesteś tutaj: Strona początkowa > O nas > Kazanie na Górze

Strona początkowa • Kontakt • Gratis

Błogosławieni są...

1. Tedy Jezus, widząc lud, wstąpił na górę. A gdy usiadł, przystąpiło do Niego dwunastu. Skierował oczy na uczniów swoich i rzekł:

2. „Błogosławieni w Duchu są ubodzy, albowiem ich jest królestwo niebiańskie. Błogosławieni, którzy cierpią, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni odziedziczą ziemię. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.

3. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni będą nazwani dziećmi Bożymi. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie z powodu sprawiedliwości, albowiem ich jest królestwo Boże.

4. Tak, błogosławieni jesteście, gdy was ludzie nienawidzić będą i wytrącać ze swojej wspólnoty, i wszystko zło na was mówić, i imię wasze zniesławiać z powodu Syna Człowieczego. Radujcie się tego dnia i skaczcie z radości, gdyż oto wielka będzie zapłata wasza w niebiosach. Albowiem to samo czynili ich ojcowie prorokom. (Rozdział 25, 1-4)

Chrystus, wyjaśnia, prostuje
i pogłębia słowo:

Kazanie na Górze jest Wewnętrzną Drogą do serca Boga, która prowadzi do doskonałości.

Błogosławieni będą oglądać Chrystusa i ze Mną, z Chrystusem, będą posiadać ziemię we wszelkiej łagodności i pokorze. Szczęśliwy ten, kto we wszystkim widzi wspaniałość Boga Ojca-Matki! Staje się on żywym przykładem dla wielu.

Ja prowadzę Moich do rozpoznania Prawdy.

Kto jest z Prawdy, słyszy Mój głos, gdyż sam jest Prawdą i dlatego słyszy i widzi Prawdę.

Błogosławieni są bez trwogi i są radośni, gdyż widzą i słyszą to, czego nie widzą i nie słyszą ci, którzy kryją się jeszcze za swoim ludzkim ja i kurczowo się go trzymają, aby nikt ich nie rozpoznał.

Jednak błogosławieni mają wgląd w więzienie ludzkiego ja i rozpoznają najbardziej utajone myśli swoich współbraci. Siłą swojej światłej świadomości oświetlają te myśli i wołają do współbraci:

„Błogosławieni w Duchu są ubodzy, albowiem ich jest królestwo niebiańskie!”

Słowo „ubodzy” nie określa materialnego ubóstwa. To nie ono przynosi stan błogosławiony w Duchu, ale pokora w Bogu, w której człowiek spełnia to, co jest wolą Bożą. Ona jest wewnętrznym bogactwem.

Słowo „ubodzy” dotyczy wszystkich tych, którzy nie dążą do własnych posiadłości i nie gromadzą dóbr. Ich dążenia i starania skierowane są na życie we wspólnocie, w której gospodarują dobrami, darowanymi wszystkim przez Boga, w sposób zgodny z Prawem. Nie pragną oni i nie pożądają tego, co jest z tego świata, lecz służą dla dobra ogółu, wznoszą swoje ramiona do Boga i kroczą świadomie drogą do Wewnętrznego Życia. Ich celem jest królestwo Boże w ich wnętrzu, które pragną zwiastować i przynieść wszystkim ludziom dobrej woli. Ich wewnętrznym bogactwem jest życie w Bogu, dla Boga i dla bliźnich. Żyją oni zgodnie z prawem „Módl się i pracuj”.

Podążają do Ducha Bożego i otrzymują od Boga dla swojego ziemskiego życia to, czego im potrzeba, i ponadto. Ci są błogosławieni w Duchu Bożym.

„Błogosławieni, którzy cierpią, albowiem oni pocieszeni będą”.

Cierpienie człowieka nie jest dane przez Boga, lecz cierpiący albo sam je spowodował, albo jego dusza w krainie dusz objęła część winy braterskiej lub siostrzanej duszy, by odcierpieć za nią w życiu ziemskim tak, aby braterska lub siostrzana dusza mogła wejść w wyższe obszary Wewnętrznego Życia.

Temu, kto znosi swoje cierpienie, nie winiąc bliźniego, i w cierpieniu rozpoznaje swoje błędy i słabości, żałuje za nie, prosi o przebaczenie i przebacza, przypadnie w udziale Boże miłosierdzie. Bóg, Odwieczny, pragnie bowiem pocieszyć swoje dzieci i odebrać im to, co nie jest dobre i zbawienne dla ich duszy. Kiedy bowiem cierpienie opuszcza duszę, a więc przyczyny, które w duszy zadziałały, są zmazane, człowiek zbliża się do Boga.

„Znoś swoje cierpienie” oznacza: Nie skarż się; nie oskarżaj Boga ani bliźnich. Znajdź w cierpieniu swoje grzeszne postępowanie, które do tego cierpienia doprowadziło.

Pożałuj, przebacz i proś o przebaczenie, i nie czyń więcej tego, co rozpoznałeś jako grzech. Wtedy wina duszy może być przez Boga zmazana, a ty otrzymasz z Niego więcej siły, miłości i mądrości.

Jeżeli spotkasz człowieka obarczonego i doświadczonego cierpieniem i on poprosi cię o pomoc, to wspieraj go i pomagaj mu, w miarę swoich możliwości i o ile to jest dobre dla jego duszy. A jeśli rozpoznasz, że twój bliźni z wdzięcznością przyjmuje pomoc i jest nią podbudowany, to daj mu jeszcze więcej, o ile masz taką możliwość.

Ale ty, który tę pomoc niesiesz, czyń to bezinteresownie. Jeżeli czynisz to tylko z zewnętrznego zobowiązania, nie otrzymasz za to duchowego wynagrodzenia – i nie uczynisz też niczego dobrego dla duszy obarczonego i doświadczonego cierpieniem, lecz tylko dla jego ciała, pojazdu duszy.

„Błogosławieni cisi, albowiem oni odziedziczą ziemię”.

Łagodność, pokora, miłość i dobroć działają ręka w rękę. Ten, kto stał się ofiarną miłością, jest łagodny, pokorny i dobry. Jest on wypełniony mądrością i siłą.

Ludzie w Moim Duchu, ofiarnie kochający, będą posiadać ziemię. Zrozumcie, droga do serca Boga jest drogą do serca ofiarnej miłości. Z ofiarnej miłości płynie pokój Boży.

Ludzie, którzy wędrują do serca Boga, i ludzie, którzy już w Bogu żyją, działają dla Nowego Czasu, wskazując wszystkim chętnym drogę do Boga. Dzięki temu coraz bardziej biorą w posiadanie królestwo ziemi.

Ofiarnie kochający to ci, którzy będą żyli w królestwie Bożym na ziemi, w królestwie Pokoju. Cieszcie się wy, którzy już dzisiaj (1989r.) idziecie drogą do serca Boga! Jesteście we Mnie pionierami torującymi drogi do Nowego Czasu. Wielu z was urodzi się w Nowym Czasie, w królestwie światła, i przyniesie ze sobą wypełnienie w Bogu, gdyż już dzisiaj podążacie tą drogą. Cieszcie się i bądźcie wdzięczni za uszlachetnienie i oczyszczenie waszych dusz, gdyż wtedy będziecie Mnie oglądać i świadomie żyć i być we Mnie i ze Mną.

„Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni”.

Ten, kto łaknie i pragnie sprawiedliwości Bożej, jest poszukiwaczem Prawdy, który tęskni za życiem w Bogu i z Bogiem. On będzie nasycony.

Moja siostro, Mój bracie, wy, którzy tęsknicie za sprawiedliwością, za życiem w Bogu i z Bogiem, bądźcie ufni i wznieście się ponad grzeszne ludzkie ja! Cieszcie się, gdyż nastał czas, w którym królestwo Boże zbliża się do ludzi, starających się przestrzegać przykazań życia.

Oto Ja, twój Zbawiciel, jestem Prawdą w tobie samym. W tobie samym Ja Jestem więc Drogą, Prawdą i Życiem.

Prawda jest prawem miłości i życia. W Dziesięciu Przykazaniach, które są wyciągiem z wszechobejmującego prawa Boga, znajdziecie wytyczne na drogę do Prawdy. Przestrzegajcie Dziesięciu Przykazań, a wejdziecie coraz bardziej na drogę Kazania na Górze, w którym droga do Prawdy jest przedstawiona w sposób zasadniczy.

Droga do Prawdy jest drogą do serca Boga, do odwiecznego życia, które jest ofiarną miłością. Kazanie na Górze jest drogą do królestwa Bożego, wprowadzającą w prawa Królestwa Pokoju Jezusa Chrystusa. Jeżeli się w nie zagłębicie i spełnicie je, to osiągniecie boską mądrość.

Rozpoznajcie: Żaden z was nie będzie na próżno łaknął lub pragnął sprawiedliwości. Uczyń pierwszy krok do królestwa miłości, będąc najpierw sprawiedliwym dla siebie samego. Ćwicz się w pozytywnym życiu i myśleniu, a staniesz się stopniowo sprawiedliwym człowiekiem. Wtedy wniesiesz sprawiedliwość Boga w ten świat i będziesz jej bronić, gdyż spełniasz wolę Boga, Pana, z Jego miłości i mądrości.

Rozpoznaj: Nadchodzi czas, w którym dokona się to, co jest objawione. Lew będzie leżał przy jagnięciu, gdyż ludzie odnieśli zwycięstwo nad sobą – przeze Mnie, swojego Zbawiciela. Będą oni tworzyć jedną wielką rodzinę w Bogu i będą żyć w jedności ze wszystkimi zwierzętami i z całą przyrodą.

Cieszcie się, królestwo Boże jest już blisko – a z królestwem Bożym i Ja, wasz Zbawiciel i nosiciel pokoju, władca królestwa Pokoju, królestwa Jezusa Chrystusa na całym świecie.

„Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”.

Miłosierdzie Boże odpowiada łagodności i dobroci Boga i tworzy dla wszystkich dusz wrota do doskonałości życia. Ludzie, którzy przeze Mnie, Chrystusa, żyjącego w Bogu Ojcu-Matce, rozwinęli w swoich duszach wszystkie siedem podstawowych sił życia – Prawo od Porządku do Miłosierdzia – wejdą znowu jako czyste istoty duchowe poprzez wrota Miłosierdzia do ofiarnej miłości, do królestwa Bożego, w niebiosa, i będą żyli w pokoju. Wrota do odwiecznego bytu tworzy siódma podstawowa siła, Miłosierdzie – w Duchu Bożym zwana Dobrocią i Łagodnością. Wszyscy ludzie, którzy ćwiczą się w miłosierdziu, osiągną też miłosierdzie i będą pomagali tym, którzy znajdują się na drodze do niego.

Rozpoznajcie: Droga do serca Boga jest drogą jednostki we wspólnocie z tymi, którzy dążą do tego samego celu. Bóg jest bowiem jednością, a jedność w Bogu jest wspólnotą w Bogu, z Bogiem i z bliźnim.

Ten, kto postawił pierwsze kroki na drodze do doskonałości, będzie spełniać przykazanie jedności: Jeden dla wszystkich, Chrystus – i wszyscy dla Jednego, dla Chrystusa.

Jak już objawiono, Kazanie na Górze jest drogą ewolucji, prowadzącą do Wewnętrznego Życia. Wszyscy, którzy na tej drodze rozwoju do serca Boga posunęli się już naprzód, pomagają z kolei tym, którzy stoją dopiero na początku tej drogi. We wszystkich i ponad wszystkimi promieniuje Chrystus, którym Ja Jestem.

„Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą”.

Czystym sercem jest czysta dusza, która przeze Mnie, Chrystusa w Bogu Ojcu-Matce, wzniosła się znowu do absolutnej istoty duchowej.

Czyste dusze, które ponownie stały się istotami niebios, są znowu podobieństwem odwiecznego Ojca i oglądają Odwiecznego twarzą w twarz. One jednocześnie widzą i słyszą Prawo wiecznego Ojca oraz według niego żyją, gdyż stały się znowu Duchem z Jego Ducha – samym odwiecznym Prawem.

Dopóki ludzie i dusze muszą w sobie jeszcze nasłuchiwać Ducha Bożego, nie są jeszcze Duchem z Jego Ducha, nie są jeszcze samym prawem miłości i życia.

Natomiast ten, kto stał się znowu prawem miłości i życia, ogląda odwiecznego Ojca twarzą w twarz i jest z Nim w ciągłej, świadomej komunikacji. On widzi również prawo Boże, życie z Boga, jako całość, gdyż sam jest życiem i miłością i w nich się porusza. Ten, kto porusza się w Absolutnym Prawie Bożym, rozwinął je całkowicie – od Porządku aż do Miłosierdzia. Wszystkie siedem podstawowych sił nieskończoności służy mu, gdyż jest on w absolutnej jedności i harmonii z wszelkim bytem.

„Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni będą nazwani dziećmi Bożymi”.

Słowa te według ich sensu oznaczają: Błogosławieni ci, którzy zachowują pokój. Oni przyniosą też prawdziwy pokój na ziemię, gdyż sami w sobie stali się gotowi do pokoju. Są oni świadomie dziećmi Boga.

„Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem ich jest królestwo Boże”.

Rozpoznajcie: Ten, kto szedł w Moje ślady, nie był poważany przez ludzi skierowanych na ten świat, gdyż i Ja jako Jezus byłem przez nich znieważany. We wszystkich czasach ludzie, którzy naprawdę szli w ślady Nazareńczyka, musieli wiele znieść i przecierpieć.

                        następny   /  poprzedni  /  Spis treści