Jesteś tutaj: Strona początkowa > O nas > Kazanie na Górze

Dawaj sam to,
czego oczekujesz


5. Czy jest między wami taki człowiek, który gdy go syn prosi o chleb, da mu kamień? Albo gdy go będzie prosił o rybę, da mu węża? Jeśli tedy wy, będąc złymi, potraficie dawać dobre dary dzieciom swoim, to ileż więcej dobrego da wasz Ojciec w niebie tym, którzy Go proszą.

6. A więc wszystko, co byście chcieli, aby wam ludzie czynili, to i wy im czyńcie, a czego byście nie chcieli, aby wam czynili i wy im nie czyńcie; takie bowiem jest Prawo i prorocy. (Rozdział 27, 5-6)

Chrystus, wyjaśnia, prostuje
i pogłębia słowo:

Rozpoznajcie: Nie powinniście wymagać od waszych współbraci tego, czego sami dać nie chcecie.

Jeżeli oczekujecie od bliźniego, aby coś dla was zrobił, to postawcie sobie pytanie: Dlaczego wy sami tego nie robicie? Kto na przykład oczekuje od bliźniego dóbr i pieniędzy, aby sam z powodu swego wygodnictwa nie musiał pracować, albo kto oczekuje od bliźniego wierności, a sam nie jest wierny, lub też kto chciałby, aby bliźni przyjął go do serca, a sam swoich współbraci ani nie uznaje, ani do serca nie przyjmuje – ten jest samolubny i ubogi w Duchu.

Czegokolwiek wymagasz od swojego bliźniego, tego sam w sercu nie posiadasz.

Nie jest zgodne z Prawem, gdy przez nasze oczekiwania przymuszamy współbraci do czynów, wypowiedzi lub sposobów postępowania, do których sami z siebie nie byliby gotowi.

Jeżeli z twoich życzeń skierowanych do bliźniego rozpoznałeś, że znajdujesz się w postawie oczekiwania, to szybko zawróć i sam uczyń najpierw to, czego żądasz od swojego bliźniego.

Każdy przymus jest presją, wywołującą znowu przymus i presję. Przez takie wymuszanie czegoś od swoich współbraci związujesz się z nimi i czynisz siebie, jak i tego, kto na takie wymuszanie pozwolił, niewolnikiem niskiej natury. Takie metody przymusu, jak: „Ja oczekuję od ciebie, a ty oczekujesz ode mnie – każdy daje drugiemu to, czego ten oczekuje”, prowadzą do związania.

Na to, co jest związane, nie ma miejsca w niebie. Dwoje związanych ze sobą spotka się znowu albo w życiu niematerialnym, albo w kolejnych wcieleniach.

Ten rodzaj związania nie dotyczy stosunków w zakresie pracy. Jeżeli w swojej pracy zawodowej dobrowolnie włączyłeś się w jakiś zakres pracy i odpowiedzialny współpracownik daje ci zlecenia, które w ramach swoich czynności masz wykonać, to zgodziłeś się na to już przy podjęciu pracy w tym zakładzie. Dobrowolnie włączyłeś się w zakres pracy i w zespół współpracowników, aby wykonać to, co zostanie ci zlecone. Jeżeli więc wybrałeś miejsce pracy, to powinieneś też wykonać to, co zgodnie z wybranym przez ciebie zakresem pracy jest ci zlecone. Zatem wypowiedź: „A więc wszystko, co byście chcieli, aby wam ludzie czynili, to i wy im czyńcie [...]”, nie dotyczy stosunków w obranym przez was samych zawodzie lub zakresie pracy.

„[...] a czego byście nie chcieli, aby wam [ludzie] czynili, tego i wy im nie czyńcie” oznacza: Jeżeli nie chcecie, aby was wyśmiano i wyszydzono lub okradziono i okłamano lub też aby wam zabrano wasze mienie albo wodzono was na postronku i nie szanowano waszej wolnej woli albo aby was bito i znieważano – to nie czyńcie tego waszym współbraciom. Co bowiem czynicie najmniejszemu ze swoich braci, czynicie to Mnie – i sobie samym. Czego byście nie chcieli, aby wam uczyniono, tego nie czyńcie żadnemu z waszych bliźnich, gdyż wszystko, co od was wychodzi, znowu do was powraca. Dlatego sprawdzajcie wasze myśli i pilnujcie swojego języka!



                                         następny  /  poprzedni  /  Spis treści

»Kazanie na Górze«

Chrystus jako Jezus z Nazaretu podarował nam "Kazanie
na Górze", które On dziś wyjaśnia i pogłębia poprzez Prorocze Słowo w Swoim wielkim objawionym dziele: »To jest Moje Słowo, Alfa i Omega, Ewangelia Jezusa. Objawienie Chrystusowe, jakie znają już prawdziwi chrześcijanie na całym świecie«.

Poniższy tekst dostępny jest również jako książka »Kazanie na Górze«. Można ją zamówić w Wydawnictwie DAS WORT.

 

© 2009 Universelles Leben e.V. • E-mail: info@universelles-leben.orgImpressum