Jesteś tutaj: Strona początkowa > O nas > Kazanie na Górze

Strona początkowa • Kontakt • Gratis

Idźcie za Mną

8. Nie mniemajcie, że przyszedłem znieść Prawo albo proroków; nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminą niebiosa i ziemia, nawet najmniejsza litera ani choćby jedna kreska nie przeminą z Prawa i z proroków, aż wszystko będzie wypełnione. Ale oto tu większy jest niż Mojżesz i ten da wam wyższe Prawo, nawet doskonałe Prawo, i temu Prawu będziecie posłuszni. (Rozdział 25, 8)

Chrystus, wyjaśnia, prostuje
i pogłębia słowo:

Jako Jezus z Nazaretu uczyłem mężów i niewiasty, którzy szli w Moje ślady, i wszystkich, którzy Mnie słuchali, niektórych aspektów doskonałego prawa, Prawa Absolutnego. Wyjaśniłem im też, że absolutne prawo miłości promieniuje w prawo siewu i zbioru, gdyż Duch jest wszechobecny i działa również w prawie siewu i zbioru, w prawie upadku.

Przeze Mnie, Jezusa z Nazaretu, wcielonego Chrystusa, i przez wszystkich kolejnych prawdziwych Bożych proroków, Odwieczny pouczał i upominał swoje dzieci w niedoskonałych obszarach o tym, że prawo upadku, prawo siewu i zbioru, jest bezustannie aktywne. Ten, kto nie zastanowi się i nie zawróci zawczasu, będzie musiał odcierpieć skutki stworzonych przez siebie przyczyn. Odwieczny pragnął i pragnie poprowadzić również dzisiaj (1989r.) swoje ludzkie dzieci i wszystkie dusze do swojego serca, do prawa odwiecznej miłości, zanim nadejdą żniwa – skutki stworzonych przyczyn. Odwieczny prowadził i prowadzi ich do samorozpoznania przeze Mnie, Chrystusa. On dawał i daje im siłę do oczyszczenia tego, co rozpoznali i rozpoznają jako grzech i błąd.

Chrystus, którym Ja Jestem, przyszedł w Jezusie z Nazaretu na ziemię, na ten świat, by jako Syn Człowieczy nauczać ludzi odwiecznego Prawa i swoim życiem dawać im przykład, żeby rozpoznali drogę do odwiecznego Ojca i spełnili Jego Prawo, tak aby mogli znowu wejść do wiekuistych mieszkań, które On przygotował dla wszystkich swoich dzieci.

Ludzie, którzy podczas Mojej ziemskiej wędrówki szli w Moje ślady i spełniali odwieczne prawa, byli Moimi prawdziwymi następcami.

W kolejnych pokoleniach nastało potem chrześcijaństwo i pozorne chrześcijaństwo: prawdziwi następcy, którzy dobrowolnie szli za Mną, za Chrystusem, przestrzegając praw Kazania na Górze – i pozorni chrześcijanie, którzy tylko mówili o Mnie, o Chrystusie, a mimo to wykraczali przeciw prawom. Poza tym istniało też wymuszone chrześcijaństwo, które było wynikiem przymusowej chrystianizacji mas przeprowadzanej przez kościół.

Rozpoznajcie: W odwiecznym Prawie nie ma przymusu. Bóg, Odwieczny, dał wszystkim swoim dzieciom wolną wolę. Ten, kto dobrowolnie decyduje się, osiąga wolną decyzją siłę do tego, co cechuje prawdziwe chrześcijaństwo, do równości, wolności, jedności, braterstwa i sprawiedliwości. Wszelkie przymusy pochodzą z prawa siewu i zbioru, zwanego też prawem upadku. Człowiekowi jest dane wybierać swoją duchową drogę w wolności. Ja, Chrystus, ofiarowałem i ofiaruję drogę do serca Boga, ale nie zmuszam żadnego człowieka do pójścia tą drogą. Ten, kto przymusza bliźniego, sam żyje pod przymusem prawa upadku i jest uosobieniem myśli upadku.

Niejedno z tak zwanych chrześcijańskich wyznań przymusza swoich wiernych do chrztu wodą. Już małe dzieci, których wolna wola nie jest jeszcze rozwinięta i które z tego powodu nie mogą jeszcze same podjąć decyzji, przymuszane są przez chrzest wodą do członkostwa w jakimś kościele, a tym samym do brania udziału również w pozostałych jego rytuałach.

To jest wkraczanie w wolną wolę jednostki, równoznaczne z przymusową chrystianizacją. Tak dzieje się w prawie upadku.

Ludziom, którzy Mnie, Chrystusa, nie przyjęli dobrowolnie – z głębokiego wewnętrznego przekonania – jest często bardzo trudno poprawnie zrozumieć i przyjąć Dziesięć Przykazań, wyciąg z odwiecznego Prawa, gdyż zostały one zepchnięte na dalszy plan przez pozbawienie ich wewnętrznych treści i przez wiele dogmatycznych form, rytuałów, obyczajów i kultów. W kościołach te zewnętrzne formy wysunęły się na pierwszy plan; z wewnętrznym chrześcijaństwem, z wewnętrzną religią, nie mają one jednak nic wspólnego; pochodzą one po części bezpośrednio z czasów wielobóstwa i bałwochwalstwa, a tym samym z obszarów upadku.

Dopiero kiedy ludzie dobrowolnie odstąpią od narzuconych im dogmatów i skostniałych form, od rytuałów i kultów, jak i od swoich własnych wyobrażeń o Bogu, będą mogli być stopniowo prowadzeni do swojego wnętrza, do swojej prawdziwej istoty. Tam, w ich wewnętrznym bycie, odnajdą się wtedy jako prawdziwe istoty w Bogu i jako mieszkańcy królestwa Bożego, które jest we wnętrzu każdego człowieka. To Wewnętrzne Życie jest prawdziwą religią, wewnętrzną religią.

Rozpoznajcie: Odwieczne, wszechobejmujące, uniwersalne Prawo, prawo niebios, jest niezłomne. Jest to Prawo wszelkiego czystego bytu. Przez upadek powstało prawo siewu i zbioru i może być rozwiązane jedynie przez urzeczywistnienie odwiecznych praw. Nie może być jednak ominięte. Prawo siewu i zbioru działa w każdej duszy tak długo, aż grzechy zostaną rozpoznane, oczyszczone, zadośćuczynione i przekazane Mnie, Chrystusowi Bożemu. Wtedy Prawo upadku jest w duszy zniesione, a dusza – w znacznej mierze uwolniona od swoich obciążeń. Staje się ona na nowo czystą istotą w Bogu, która żyje zgodnie z Absolutnym Prawem, gdyż podąża znowu do absolutnego, wszechwładnego prawa miłości i życia.

Prawo siewu i zbioru obowiązuje tak długo, aż wszystko, co jest sprzeczne z Prawem, będzie oczyszczone i przekształcone w pozytywną energię i aż każda istota będzie znowu żyła w Bogu, z którego się wywodzi. W takiej mierze, w jakiej wszystkie istoty z Boga wejdą w serce Boga, w Prawo Absolutne, wszystkie obszary oczyszczania – wszystkie częściowo materialne i materialne obszary, łącznie z ziemią – przekształcą się w kosmiczną energię i będą znowu wibrować w Prawie Absolutnym. Wtedy prawo upadku będzie zniesione i miłość Boga będzie istniała świadomie i wszechwładnie we wszelkim bycie, w każdej istocie.

Ani jedna „kreska” nie będzie usunięta z odwiecznego Prawa, które przynieśli przede Mną i po Mnie prawdziwi prorocy i którego Ja jako Jezus z Nazaretu nauczałem przykładem Mojego życia.

Słowa „nawet najmniejsza litera” dotyczą pojedynczego aspektu odwiecznej Prawdy, a nie litery i ludzkiego słowa. Ludzkie słowa są często tylko symbolami, które zakrywają to, co jest w głębi wnętrza. Dopiero kiedy człowiek zdoła wczuć się w mowę symboliczną, rozpozna Prawdę i sens życia, ukryty głęboko w ludzkich słowach.

„Wyższe Prawo” jest krokiem ku doskonałemu Prawu. Tego Prawa nauczane są w obszarach przygotowawczych, znajdujących się przed wrotami niebios, oczyszczone już w znacznym stopniu istoty, które przychodzą z ziemi i z krain dusz. Wyższe Prawo jest ostatnim stopniem nauczania przed wrotami niebios. Ono pokazuje tym istotom, w jaki sposób zgodne z Prawem promieniowanie może być znowu uaktywnione w duchowym ciele, aby można je było zastosować w nieskończoności.

Jako Jezus z Nazaretu uczyłem niektórych aspektów doskonałego Prawa, Prawa Absolutnego. Jednak całkowita Prawda musiała pozostać zakryta dla ówczesnych ludzi, gdyż byli oni jeszcze za bardzo przywiązani do wielobóstwa i zorientowani na różne religijne kierunki tamtego czasu. Dlatego powiedziałem, że kiedy nadejdzie czas, Ja, Duch prawdy, wprowadzę was w całą Prawdę.

Na Golgocie – co oznacza miejsce czaszek – zostałem ukrzyżowany przez Rzymian, ponieważ naród żydowski nie przyjął i nie ugościł Mnie jako Mesjasza. Mimo że chodziłem wzdłuż i wszerz doliny Jordanu głosząc, nauczając, uzdrawiając i dając wiele znaków Mojej boskości, krnąbrny naród żydowski pozostał uległy uczonym w Piśmie i dlatego jest współwinny śmierci Jezusa z Nazaretu.

Przy słowach „Dokonało się”, we wszystkie obciążone i upadłe dusze wniknęły Iskry Zbawcze. Dzięki temu stałem się i jestem Zbawicielem wszystkich ludzi i dusz.

Jako Chrystus Boży działałem i działam nadal. We wszystkich pokoleniach aż do dzisiejszego dnia (1989r.) objawiałem się i objawiam przez prawdziwe instrumenty Boga, przez ludzi, których dusze są w znacznym stopniu oczyszczone.

Na tym potężnym przełomie czasów, kiedy świetlisty czas coraz bardziej zbliża się do ludzi, nauczam odwiecznego Prawa we wszystkich jego aspektach i coraz więcej ludzi kroczy ścieżką do wnętrza, do miłości Boga.

Teraz nastał czas, który Ja jako Jezus z Nazaretu zapowiedziałem: „Dzisiaj nie możecie tego jeszcze znieść, a więc pojąć, ale kiedy przyjdzie Duch Prawdy, wprowadzi was w całą Prawdę”. Teraz Ja Jestem w Duchu wśród Moich, wiernych wędrowców do odwiecznego bytu, do świadomości Mojego Ojca, i nauczam ich absolutnego, odwiecznego Prawa, żeby i ci, którzy żyć będą w królestwie Pokoju, spełniali je i dzięki temu żyli we Mnie, a Ja przez nich.

Moje słowa są życiem, są wiecznym Prawem. One zachowają się w wędrowcach do odwiecznego bytu i w licznych świadectwach na piśmie – jak również w tej książce przeznaczonej dla Królestwa Pokoju Jezusa Chrystusa.

Rozpoznajcie: Jedynie odwieczne prawo miłości czyni człowieka wolnym – a nie prawo siewu i zbioru, które przynosi mu tylko cierpienie, chorobę, nędzę i ułomność.

                                         następny  /  poprzedni  /  Spis treści