Jesteś tutaj: Strona początkowa > O nas > Kazanie na Górze

Strona początkowa • Kontakt • Gratis

Przebacz
i proś o przebaczenie

12. Pogódź się jak najprędzej z przeciwnikiem swoim, póki jesteś z nim w drodze, aby przeciwnik nie oddał cię kiedyś sędziemu, a sędzia oprawcy, bo nie wydostaniesz się prędzej, aż spłacisz wszystko do ostatniego grosza. (Rozdział 24,12)

Chrystus, wyjaśnia, prostuje
i pogłębia słowo:

„Pogódź się jak najprędzej z przeciwnikiem swoim, póki jesteś z nim w drodze” oznacza: Nie dopuszczaj, aby grzech, jaki popełniłeś wobec twojego bliźniego, zalegał! Oczyść go jak najprędzej, gdy twój bliźni jest jeszcze z tobą na drodze życia w ziemskim bycie. Kiedy jego dusza odejdzie z tej ziemi, będziesz musiał może długo czekać, żeby go znowu spotkać i móc prosić o przebaczenie.

Rozpoznajcie: Sędzią jest prawo siewu i zbioru. Kiedy ono zadziała, to człowiek tak długo nie wydostanie się z niego, dopóki nie spłaci wszystkiego „do ostatniego grosza” – dopóki więc wszystko, co spowodował i za co zawczasu nie pożałował, nie będzie oczyszczone.

Dlatego korzystajcie z możliwości proszenia waszego bliźniego o przebaczenie i przebaczenia mu, dopóki jeszcze jesteście z nim w drodze na tej ziemi i dopóki grzech nie jest jeszcze wryty w duszę i nie stał się przyczyną. Ten, kto nie przebacza i nie prosi o przebaczenie, będzie musiał ponosić skutki, aż zapłaci wszystko „do ostatniego grosza”.

Pojednajcie się więc jak najszybciej z waszym bliźnim. Jeżeli przyczyny – na przykład spory, zawiść lub zazdrość – zakorzeniły się już w waszej duszy i to samo stało się w bliźnim, przeciw któremu jesteście, to jest możliwe, że bliźni nie tak prędko wam przebaczy – nawet wtedy, kiedy rozpoznaliście wasz grzech i odczuliście skruchę. W jego duszy bowiem kompleks winy mógł się wzmocnić poprzez ten sam lub podobny sposób myślenia, który w nim wywołaliście. Przez wasze grzeszne postępowanie, które podtrzymywaliście przez dłuższy czas, również i on żywił urazę przeciwko wam w swojej duszy i tak jak wy stworzył wielkie pole negatywnej energii, kompleks winy, który teraz musi być przepracowany przez was obu. Oczyszczenie może nastąpić jeszcze w tym ziemskim życiu lub dopiero w krainach dusz albo w kolejnych inkarnacjach.

Rozpoznajcie: Zanim ciosy losu dosięgną człowieka, jest on upominany przez Ducha życia, który jest też życiem duszy, a także przez ducha opiekuńczego albo przez ludzi. Upomnienia z Ducha są najsubtelniejszymi odczuciami wypływającymi z duszy lub odczuciami, którym duch opiekuńczy pozwala wpłynąć w świat odczuć i myśli człowieka. One upominają człowieka, aby zawrócił lub oczyścił to, co spowodował. Odwieczny Duch życia i duch opiekuńczy mogą też pobudzić ludzi do odszukania człowieka, którego ma trafić cios losu. Idą oni wtedy do niego i zaczynają rozmowę, która – jakby sama z siebie – kieruje się na daną sprawę. W następstwie tej rozmowy może być rozpoznana i oczyszczona przyczyna bliskiego nieszczęścia.

Widzicie więc, że odwieczne światło na różne sposoby upomina i daje wskazówki – tak bliźniemu, z którym stworzyliście przyczyny, jak i wam samym.

Również przez impulsy z wydarzeń dnia człowiek upominany jest zawczasu, zanim to, co spowodował, spadnie na niego w postaci ciosów losu.

Ten, kto takie wskazówki traktuje poważnie, i to, co rozpoznał jako grzeszne, oczyszcza poprzez skruchę, przebaczenie, prośbę o przebaczenie i zadośćuczynienie, nie musi znosić tego, co spowodował. Jeżeli grzech jest wielki, to może się zdarzyć, że będzie on musiał znieść jego część, a nie całość tego, co chciałoby w duszy wybuchnąć. Ten jednak, kto wszelkie upomnienia ignoruje i pomija, gdyż odurza się ludzkimi sprawami, będzie musiał zapłacić za stworzone przez siebie przyczyny aż „do ostatniego grosza”.

                                         następny  /  poprzedni  /  Spis treści