Jesteś tutaj: Strona początkowa > O nas > Kazanie na Górze

Strona początkowa • Kontakt • Gratis

Znajduj w negatywnym to,
co pozytywne

7. Bo jeśli odpuścicie ludziom ich przewinienia, odpuści wam i wasz niebiański Ojciec. Ale jeśli nie odpuścicie ludziom ich przewinień, to i wasz Ojciec w niebie nie odpuści wam przewinień waszych.

8. A gdy pościcie, nie bądźcie smętni jak obłudnicy. Szpecą bowiem twarze swoje, aby ludziom pokazać, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam, odebrali już zapłatę swoją.

9. I powiadam wam: Jeśli nie będziecie się strzegli świata i jego zgubnych wpływów, nigdy nie znajdziecie królestwa niebiańskiego. I jeśli nie będziecie przestrzegać szabatu i nie poskromicie swojej żądzy zbierania bogactw, nigdy nie będziecie oglądać Ojca w niebie. A ty, gdy pościsz, namaść głowę swoją i umyj twarz swoją, abyś się nie wykazywał przed ludźmi swoim postem. A święty Jedyny, który ma wgląd w to, co jest ukryte, odpłaci tobie jawnie. (Rozdział 26, 7-9)

Chrystus, wyjaśnia, prostuje
i pogłębia słowo:

Przykazanie przebaczania i proszenia o przebaczenie będzie obowiązywać tak długo, aż wszystko, co nie odpowiada wiecznym prawom, będzie odkupione i oczyszczone. Przykazanie przebaczania i proszenia o przebaczenie należy do prawa siewu i zbioru. Będzie ono zniesione wtedy, kiedy wszystko, co ludzkie, będzie już zmazane i kiedy każda dusza stanie się czystą, nieskazitelną istotą duchową.

Aż do tego czasu obowiązuje przykazanie: Przebaczcie, a doznacie przebaczenia. Jeżeli prosicie o przebaczenie i bliźni wam przebaczy, to i wasz Ojciec w niebie wam przebaczy. Gdy jednak prosicie o przebaczenie, a bliźni wam jeszcze nie może przebaczyć, bo nie jest jeszcze do tego gotowy, to i wasz Ojciec w niebie wam nie przebaczy. Ten, kto zgrzeszył wobec bliźniego, musi od niego otrzymać przebaczenie. Dopiero wtedy Bóg odejmuje grzech.

Odwiecznie Sprawiedliwy kocha wszystkie swoje dzieci – również i te, które jeszcze nie mają siły do przebaczenia. Gdyby On przebaczył tylko temu, kto był przyczyną grzechu, a nie przebaczył temu, kto przez tamtego został do grzechu nakłoniony, a sam jeszcze przebaczyć nie może – gdzie byłaby wtedy sprawiedliwość Boga? Obaj mogą wejść do nieba dopiero wtedy, kiedy grzechy ich będą odkupione.

Dlatego baczcie na to, co wychodzi z ust waszych, i zważajcie na to, czy wasze czyny odpowiadają wiecznemu Prawu, a więc czy są bezinteresowne! Bardzo łatwo wypowiada się lub czyni coś, co jest sprzeczne z Prawem, ale długo może potrwać, zanim zostanie to przebaczone.

Jeżeli prosiliście bliźniego o przebaczenie, a on nie jest jeszcze gotów wam przebaczyć, to łaska Boga w was wzmocni się, otuli was i uniesie – On jednak nie odejmie wam tego, co jeszcze nie jest oczyszczone. Boskie miłosierdzie wzmocni się potem również i w waszym bliźnim i będzie – uwzględniając jego wolną wolę – prowadzić go tak, by szybciej rozpoznał swoje błędy, pożałował za nie i wam wybaczył. Dopiero wtedy, kiedy wszyscy, wobec których zgrzeszyliście, przebaczą wam, kiedy więc wszystko będzie odkupione, będziecie mogli wejść w niebiosa, gdyż wtedy Bóg przeistoczy wszystko, co ludzkie, w boską siłę.

Bóg jest wszechobecny, działa więc także w prawie siewu i zbioru. Również we wszystkim negatywnym jest to, co pozytywne, Bóg, odwieczne Prawo. Jeżeli człowiek rozpozna swoje grzechy i błędy i pożałuje za nie, to uaktywnią się w nich pozytywne siły. Będą one wspierać człowieka, który rozpoznał swoją winę, w jego staraniach o oczyszczenie grzechów mocą Chrystusa.

Rozpoznajcie prawo Boże; jest to wieczne życie od wieczności po wieczność – wszystko we wszystkim: Wszystko jest zawarte we wszystkim – w wielkim najmniejsze i w najmniejszym wielkie, w grzechu siła do przebaczenia i w sile, wyzwolonej przebaczeniem, wzlot do Wewnętrznego Życia, do wiecznego bytu.

Dlatego również w negatywnym może działać to, co boskie – wtedy, kiedy człowiek z całego serca prosi o przebaczenie, przebacza i już więcej nie grzeszy. Człowiek musi jednak uczynić pierwszy krok ku Wewnętrznemu Życiu.

Rozpoznajcie: Jeżeli wszystko, co czynicie – czy modlicie się, czy pościcie, czy rozdajecie jałmużnę – nie jest czynione bezinteresownie, lecz po to, aby wykazać się przed ludźmi, to zapłatę otrzymaliście już od ludzi. Bóg was wtedy nie wynagrodzi. I jeżeli pościcie jedynie ze względu na swoją tuszę, to nie pomnożycie Ducha waszego Ojca w was. Ten jednak, kto przyjmuje pożywienie w imię Najwyższego i jest umiarkowany, a od czasu do czasu pości, odciążając i oczyszczając swoje ciało, aby siła Boża mogła należycie zaopatrywać wszystkie komórki i narządy, ćwiczy się w rzetelny sposób przyjmować w sercu życie z Boga, aby w Nim żyć. Taki człowiek będzie jednocześnie poświęcał w modlitwie swoje życie Bogu, Odwiecznemu, aby powoli stać się urzeczywistnioną modlitwą.

                            następny  /  poprzedni  /  Spis treści