Jesteś tutaj: Strona początkowa > Proroctwo > Publikacje > Listy Gabrieli > List Gabrieli, Nr 5
Ludzkie słowo jest pojęciem, w którym może być zawartych wiele aspektów
Myśli o śmierci najchętniej wypiera się ze świadomości
Duchowa śmierć jest duchową ślepotą – w zamroczeniu, w nierzeczywistości
Życie jest strumieniem niewyczerpalnej, płynącej boskiej energii (świetlistej siły). W człowieku znajduje się zasłonięta, świetlista istota z Boga
Bóg, życie, mówi do człowieka w pozytywnych odruchach sumienia. Czy po ziemskim życiu nie ma życia? Duchowa ignorancja więzieniem dla naszej duszy
Samorozpoznanie poprowadzi nas od lęku przed śmiercią, do świadomego życia, do pewności, pogody ducha i wewnętrznej stanowczości
Ten, kto nauczy się rozumieć swoje życie, nie będzie bał się już śmierci
Ziemski byt jest fragmentem życia, który człowiek może pozytywnie wykorzystać i ukształtować
Życie, wszechenergia, przepływa przez cały kosmos. Jako ludzie widzimy tego tylko znikomą część
Proces umierania jest odłączaniem naszej nieśmiertelnej duszy od naszego fizycznego ciała
Przyroda nie zna zniszczenia, lecz jedynie przeistoczenie
Świadome życie jest konfrontacją z życiem
Instytucje kościelne nie udzielają wyjaśnień na temat „życie i umieranie, aby żyć dalej”
Czy zaświaty to nonsens? Nasze uprzedzenia ukazują, że nie posiadamy analitycznego rozumu
Nauka kościelna nie prowadzi wiernych do dowodu na egzystencję Boga
Ziemskie sądownictwo i jego kryteria. W zaświatach panuje boska sprawiedliwość
Struktura duszy o subtelnej substancji i fizycznego ciała
Niebezpieczeństwa przy podejmowaniu kontaktu z istotami z zaświatów
Ziemski byt, o ile przyjrzymy się mu analitycznie, wskazuje na istnienie bezgranicznego życia
Ten, kto stawia na rozum, na intelekt, nie pojmuje Ducha nieskończoności
Emanacja duszy kształtuje człowieka. Pokazuje, co człowiek zakodował
Powłoki duszy w zaświatach – pomoc w rozpoznaniu winy z poprzednich ziemskich dni
Podobne przyciąga podobne. Decydujące znaczenie mają geny człowieka
Do przedwczesnej śmierci może dojść, gdy potencjał energii danej dla jednego ziemskiego życia zostaje przez marnotrawienie siły życiodajnej zużyty szybciej, niż to było przewidziane
Krążenie w przyrodzie ukazuje nam procesy ewolucyjne zachodzące na drodze życiowej człowieka. Życie nie zna zastoju
Dusza zgryźliwego, pesymistycznego, rozgoryczonego starego człowieka idzie jako duchowo martwa w obszary astralne
Temu, kto poważnie stara się zmienić swój sposób myślenia, Chrystus wychodzi kilka kroków na przeciw
Wszechświadomy człowiek umiera bez walki ze śmiercią. Każde ziemskie życie jest darem Odwiecznego dla Jego dziecka
Co przebiega podczas głębokiego snu, który jest „małym braciszkiem śmierci”?
Tak zwany „zmarły” nie zawsze jest martwy. Duszę, która nie może zawczasu uwolnić się od ciała, czekają niewyobrażalne bóle i męki
Przejście w zaświaty człowieka, który żył świadomy Boga. On umiera z godnością
Człowiek uwalnia się od swoich obciążeń tylko wtedy, gdy rozpoznaje swój własny udział w konfliktach ze swoimi współbraćmi i oczyszcza go z pomocą Chrystusa Bożego
Niewiedzący współbracia mogą sprawić umierającemu niewymowny ból i cierpienie
Rozpaczliwa sytuacja niejednej duszy po odłożeniu ciała
Droga każdej duszy jest drogą powrotną do domu Ojca. Oddzielona od ciała dusza znajduje się w innym stanie skupienia
Dusza spogląda wstecz na swoje ziemskie życie. Ona czuje na własnym ciele ból, który zadała innym
Ofiary gwałtu jako dusze szukają sprawców, aby się na nich zemścić
Dusze nadają na swojej częstotliwości. Mogą one wpływać na ludzi o tej samej jakości promieniowania
Bliskie ziemi dusze poruszają się w obrazach swojej przeszłości. Niejedna dusza „osacza” ludzi, aby spełniać do woli swoje życzenia
Oddech pochodzi od Boga. On jest życiem duszy i śmiertelnej powłoki. Po ostatnim wydechu człowieka dusza w innym rytmie oddycha nadal
Sposób, w jaki człowiek kształtuje swoje życie, decyduje o życiu jego duszy w zaświatach. Jej duch opiekuńczy i inne świetliste istoty wspierają ją radą i czynem
Specyficzne zadanie duszy w jej ziemskim bycie. „Kto nie chce słuchać, musi odczuć”
W godzinie śmierci człowiek nie może już zmienić stanu swojej duszy. Liczy się: lekkość albo ciężkość
„Niebo” i „piekło” są stanami świadomości duszy, które człowiek sam sobie stwarza
Związane z ziemią dusze wpływają na ludzi i manipulują nimi. Kronika Atmosferyczna „wyładowuje się”Ten, kto nie rozwija wyższych wartości etyczno-moralnych, pozostanie człowiekiem sterowanym przez wiele sił
Każdego dnia człowiek decyduje o tym, jak będzie wyglądać jego „potem”
Cofanie filmu życia. Do 50 – 58 roku życia, następuje rozbudowa matrycy dla kolejnej inkarnacji
Bóg przyniósł Wewnętrzną Religię, Religię Serca. Dzięki niej zewnętrzna religia staje się zbędna
Ingerencja w Wewnętrzną Religię, która spowodowała najpoważniejsze skutki: usunięcie reinkarnacji z nauk mędrców i proroków
To nie Bóg poprowadził ludzi błędną drogą, lecz kasta kapłańska, aby przywiązać ludzi do siebie
Uświadom sobie wielkość, która leży w tobie!Człowiek powinien doprowadzić do dojrzałości nasienie swojego życia, sedno duszy
Droga duszy ze światła do wcielenia w materii
Cel wędrówki człowieka – jego zadanie powrócenia do swojego prawdziwego prapoczątku
Jedynie wewnętrzna samodzielność prowadzi do dynamicznego życia czynu w Duchu Bożym
Pomostem do Boga jest życie w przekonaniu, że pomiędzy Bogiem, ludźmi, królestwami przyrody i wszechświatem panuje głęboka łączność
Między siewem a zbiorem leży czas dojrzewania, w którym my tutaj, w ziemskim życiu, możemy rozpoznać i usunąć nasze przyczyny, zanim będą miały skutki
Znaków czasu nie można przeoczyć. Każdy musi zadać sobie pytanie, czy nie jest współodpowiedzialny za katastrofę tego świata. Każdy może każdego dnia zdecydować się: z Bogiem czy przeciw Niemu
Posłowie
