Christelijk geloof - vrij in de Geest Gods

De innerlijke religie is het leven in God, Die alle mensen in Zijn eenheid en liefde verbindt.

Het leven in de Geest Gods werd en wordt ons door de Tien Geboden en door de Bergrede van Jezus door de Geest der waarheid bijgebracht.

De vrije Geest, God, waait niet in een uiterlijke religie

God is een vrije Geest en heeft niets gemeen met een uiterlijke religie, met de instituties kerk. De instituties kerk hebben hun voorstellingen geformuleerd, hoe God zou moeten zijn en hoe men Hem heeft te benaderen, en hebben hun voorstelling van God aan hun gelovigen opgedrongen, ook door het doopsel. Het zijn uiterlijke religieuze voorstellingen, het is het Godsbeeld van de kerkelijke instituties, dat echter met de ware Ene, God, niets te maken heeft.

Uiterlijke religies hebben ter aanbidding van de God, zoals zij zich die voorstellen, ieder hun eigen tradities. In het rijk Gods bestaan geen uiterlijke religies, noch tradities. De kerkelijke ambtsdragers en veel gelovigen zijn in hun tradities verstard.

De innerlijke religie is het leven in God, Die alle mensen in Zijn eenheid en liefde verbindt.

Het leven in de Geest Gods werd en wordt ons door de Tien Geboden en door de Bergrede van Jezus door de Geest der waarheid bijgebracht.


De vrije Geest, God, waait niet in een uiterlijke religie

God is een vrije Geest en heeft niets gemeen met een uiterlijke religie, met de instituties kerk. De instituties kerk hebben hun voorstellingen geformuleerd, hoe God zou moeten zijn en hoe men Hem heeft te benaderen, en hebben hun voorstelling van God aan hun gelovigen opgedrongen, ook door het doopsel. Het zijn uiterlijke religieuze voorstellingen, het is het Godsbeeld van de kerkelijke instituties, dat echter met de ware Ene, God, niets te maken heeft.

Uiterlijke religies hebben ter aanbidding van de God, zoals zij zich die voorstellen, ieder hun eigen tradities. In het rijk Gods bestaan geen uiterlijke religies, noch tradities. De kerkelijke ambtsdragers en veel gelovigen zijn in hun tradities verstard.

Zo merken velen niet meer, hoe mensverachtend de inhoud van de confessionele kerkelijke leer is. Voor deze is nog altijd hetgeen in het Oude Testament geschreven staat, bindend.

De profeet Mozes wordt daar bijv. op veel plaatsen in de schoenen geschoven, dat God zelf de doodstraf (in die tijd: steniging) zou hebben geëist - bijv. voor degene, die zijn ouders vervloekt, voor de echtbreker, voor degene, die zich verzet tegen het oordeel van een priester, voor homoseksuelen en zo meer. Aan God werden veel boosaardige handelwijzen toegeschreven. Zijn vijanden moest men paaien en dan van kant maken. En op verschillende bladzijden zijn er natuurlijk ook »goddelijke« aanwijzingen, welke privileges de priesters toekomen en hoe deze van hun kant ervoor moeten zorgen, dat dieren op brutaalste wijze gekweld, vermoord, in stukken gesneden en verbrand worden - zoals het heet, »als kalmerende geur voor de Heer« ... (Derde boek Mozes 3,5)

Dat alles is de leer van een uiterlijke religie. Een blik in de geschiedenis laat zien, welke vruchten deze heeft voortgebracht. Men denke alleen al aan kruistochten, vervolging van ketters en joden, inquisitie, heksenverbranding en zo meer.

En hoe staat de uiterlijke religie ten opzichte van de dieren, onze medeschepselen?

Hoewel Jezus, de Christus, uitdrukkelijk al het doden - ook het doden van dieren - gehekeld heeft, staan de ambtelijke kerken achter slachthuizen, dierproeven, genetische manipulatie, ja zelfs rituele beestachtige gruwelijkheden aan dieren.
 

De innerlijke religie is gebaseerd op vrijheid

De innerlijke religie heeft geen uiterlijke leiders.

Mensen, die Jezus, de Christus, navolgen, vormen als gemeenschap de innerlijke religie. Deze heeft geen rituelen, geen dogma’s, geen priesters en pastoors en geen lidmaatschap, dus ook geen doopsel.

De innerlijke religie is gebaseerd op vrijheid en vrijheid betekent, Gods liefde aan te nemen en Gods liefde te leren, om de naaste te begrijpen en hem als zoon of dochter van God te achten.

Wie de wetten van God in zijn leven stap voor stap aanwendt, behoort bij de innerlijke religie, of hij nu bij een gemeenschap van innerlijke religie is aangesloten of niet.

Mensen van de innerlijke religie verenigen zich in het bewustzijn, dat God liefde is en dat Zijn Geest van liefde, van vrede, barmhartigheid en goedheid in ieder mens woont, ja in ieder atoom, in elk molecuul, in elke waterdruppel.

Het innerlijke christendom wijst de weg naar binnen, naar de Gods- en naastenliefde en toont de stapsgewijze weg aan, opdat de mens de weg vindt uit de sluimer van het ego, dus ontwaakt in de Geest van de vrijheid.

Ware vrijheid houdt zowel de achting voor zichzelf in, alsook de achting voor de naaste. Vrijheid betekent dus ook, vrij te zijn van het denken tegen anderen of van het denken, dat anderen het een of ander voor ons moeten doen, dat wij zelf zouden kunnen doen. Vrij zijn betekent, op de enige autoriteit gericht te zijn, op de intelligentie GOD, om te leren, wat Gods wil is.

Als wij onze vrijheid benutten in de wil van God, dienen wij waarachtig God en de mensen.

Waarachtig geloof, daadgeloof, maakt vrij

Waarachtig geloof is het daadgeloof. In de juiste daad, in het handelen met God, in het handelen door communicatie met de eeuwige Geest, is er hulp en het ervaren, dat God bestaat en dat God helpt - iedere zondaar.

Heeft u interesse? Zou u graag een bijeenkomst live meebeleven?
Nadere informatie en plaatsen van bijeenkomst: Treffen van alle Godszoekers.