Voor menige lezer is het onbegrijpelijk, dat Christus, de zoon van God, op een nauwelijks bekend evangelie teruggrijpt en niet alleen daarop opbouwt, maar het ook verklaart, verbetert en verdiept, dat wil zeggen, ook aanvult.
    De reden daarvoor is de volgende:
    christelijke kerkgenootschappen en gemeenschappen, evenals veel bijbeldeskundigen, hebben »hun bijbel«, die zij voor de volledige en zuivere waarheid houden, tot hun eigendom gemaakt. Zij vergissen zich in de overtuiging, dat het woord Gods in hun bijbel eenmalig en voor alle tijden werd gegeven en daarmee afgesloten. Daardoor was het Christus, de Verlosser van alle zielen en mensen, niet mogelijk, binnen de nog bestaande christelijke kerken en de aan zich bindende gemeenschappen, dit boek, hun bijbel, te verklaren, te verbeteren en te verdiepen.
    Daarom ging Christus andere wegen; Hij openbaarde en openbaart de waarheid buiten de christelijke kerken en bindende gemeenschappen om. Want alle wezens en mensen dienen God, het eeuwige licht, de onbeperkte waarheid, te ervaren. Aan allen is de vrije wil gegeven, haar aan te nemen of af te wijzen.
    Christus, de zoon van de levende God, de Verlosser van alle mensen en zielen, is de inspirator in Zijn verlossingswerk, Universeel Leven - waaruit het vredesrijk van Jezus Christus voortkomt. Hij verzocht in het begin van dit decennium (1980) enkele broeders - die allen, op één na, bijbeldeskundigen waren -, de essentie der waarheid, zowel uit het Oude Testament, als uit het Nieuwe Testament, op te schrijven.
    Christus’ wens was en is, dat de feiten over Zijn leven en denken als Jezus van Nazareth opgetekend worden, opdat zij in de toekomst als historisch bericht voor diegenen beschikbaar zijn, die in het vredesrijk van Jezus Christus leven en door Hem een grote mate van volmaaktheid zullen hebben bereikt.
    In Zijn openbaring sprak Hij tot deze broeders, met woorden van de volgende strekking:
    neemt de bijbelteksten ter hand, die Ik jullie zal doen toekomen en laat jullie geestelijke bewustzijn over de teksten gaan. Dat wil zeggen: leest met de ogen der waarheid - en niet met het verstand, want dat vertroebelt het oog en de zin voor de waarheid. Het oog der waarheid zal dan op die tekstpassages vallen, die de waarheid bevatten, die voor de tegenwoordige en voor de komende tijd van betekenis is, want Ik zal het in jullie hart leggen. Dan zal Ik door jullie verklaren en verdiepen. Het zijn de woorden van God, die grote profeten en verlichten uit de Geest der waarheid als voorschouw voor de tegenwoordige en voor de komende tijd ontvingen.
    Zijn beweegreden was en is, dat de Zijnen in de huidige tijd - en de grotendeels volmaakte mensen van de komende tijd in het vredesrijk - datgene kunnen nalezen en kunnen begrijpen, wat Hij als Jezus van Nazareth de mensheid heeft gebracht - en wie Hij was en in de geest is. Als eens het vredesrijk van Jezus Christus de aarde zal omspannen, is de verlossing in de mensen afgesloten, omdat in het vredesrijk alleen nog vrijwel volmaakte zielen zullen incarneren.
    In het vredesrijk van Jezus Christus is geestelijke kennis onbelangrijk geworden, omdat de verregaand volmaakte mensen het Goddelijke nabij zijn, omdat zij de wijsheid bezitten en niet meer via geestelijke kennis tot de wijsheid moeten komen. Ook de vele bijbelversies, waarop de kerken in deze tijd (1989) nog steunen, zullen dan onbetekenend zijn. Want wie goddelijke wijsheid heeft verworven, heeft zijn geestelijke bewustzijn ontsloten en zijn reine geestlichaam, waarin de essentie van de oneindigheid volledig werkt, is voor hem dan het boek van de goddelijke wijsheid. Wanneer het vredesrijk van Jezus Christus de aarde zal omvatten, zal er geen mensenwerk meer bestaan. Mensenwerken zijn ook de kerken en hun bijbels, waarin zij veel naar eigen goeddunken inbrachten en daaruit datgene hebben onderwezen, wat hen vanuit hun confessionele denken noodzakelijk leek. 
    Veel geestwezens gingen voor het verlossingswerk ter incarnatie. Het is als een groot mozaïek, dat alle vier de reinigingsgebieden, met inbegrip van de aarde, omvat. Elk van deze geestwezens heeft een opdracht in het verlosserswerk aangenomen; het nam als zijn aandeel van de opdracht één of meerdere »mozaïeksteentjes« in zijn geestlichaam op, om in het aardse bestaan datgene te kunnen vervullen, wat het als opdracht heeft aangenomen. Dit aandeel in de opdracht is dus in de ziel gegraveerd en moet worden vervuld.
    Sommige geestwezens namen in hun mozaïeksteentje verschillende mogelijkheden op. Dat wil zeggen: als een opdracht, waarvoor een geestwezen ter incarnatie is gegaan, niet werd vervuld, dan moet het »debet«, wat daardoor in zijn geestlichaam is opgetekend, elders door hem vervuld worden - in een andere incarnatie of in de reinigingsgebieden.
    Is echter het tijdstip aangebroken, waarop dit mozaïeksteentje van de opdracht op aarde moet worden ingezet, dan nemen andere geïncarneerde geestwezens datgene over, wat hun naasten in de opdracht - als gevolg van een belasting of een verleiding door de satan der zinnen - niet hebben gedaan. Dit mozaïeksteentje, dat nu door andere geïncarneerde geestwezens, door mensen dus, vervuld werd, is dan in het opdrachtenpotentieel voor de aarde weliswaar afgelost, het betreffende geestwezen echter, dat verzuimd heeft, zijn aandeel in de verlossersopdracht tijdig uit te voeren, moet dit elders goedmaken.
    Als op deze wijze voor Christus hier en daar deuren gesloten blijven, gaat Hij andere wegen, zoals het bijvoorbeeld met dit boek »Dit is Mijn woord« gebeurde.
    Wanneer de Heer de geestelijke gaven in een mens aanspreekt, herinnert Hij bijvoorbeeld deze broeders aan hun geestelijke opdracht, dan heeft ook de vorst van deze wereld de mogelijkheid, hen op de proef te stellen en eventueel te verleiden - ook diegenen dus, die als mens onder mensen leven, om de waarheid en de vrede in de wereld te brengen. Zij hadden in het rijk van het licht de beslissing genomen, in het aardse gewaad de werken Gods te vervullen en Christus en hun naasten te dienen in de wereld, die het territorium is van de duisternis. Ieder ogenblik echter staat de mens op een tweesprong - voor de keuze: vóór of tegen God.
    De broeders, die geïncarneerd waren met de geestelijke opdracht, een werk te schrijven, dat voor nu en later van betekenis is, waren onderhevig aan het menselijke. Zij konden datgene, dat zij in hun geestlichaam hadden ingegeven, niet volgens plan vervullen. Zo werd een andere weg bewandeld, dus een andere mogelijkheid geopend: de weg via onze zuster, de profetes en verkondigster van God. Want het schrijven van het boek »Dit is Mijn woord« is een essentiële bouwsteen in het werk van de Heer, van Universeel Leven, omdat het zijn betekenis vooral in het vredesrijk van Jezus Christus zal hebben. Het omvat alle belangrijke gebeurtenissen, die Christus, de heerser van het vredesrijk, als Jezus van Nazareth heeft beleefd en doorleden. Want door Zijn leven en denken en door de liefde voor de mensen heeft Hij de verlossing gebracht.
    Alleen door Zijn verlossersdaad zal op aarde Zijn vredesrijk ontstaan. Zalige, dus nagenoeg volmaakte mensen zullen haar dan bewonen en haar meer en meer bezitten, omdat de heerschappij van de duisternis ten einde gaat. Want sinds Zijn »volbracht« aan het kruis bindt het satanische zichzelf steeds meer. Wanneer eenmaal het vredesrijk de aarde omspant, is het satanische gebonden. Alleen door de verlossersdaad is dit mogelijk geworden!
    Christus, de Verlosser van alle mensen en zielen, heeft dus vele wegen, om te bereiken wat - voor de tegenwoordige tijd (1989) en in het bijzonder voor de Nieuwe Tijd - van betekenis is. 
    Het boek »Dit is Mijn woord« maakte niet de direct deel uit van de opdracht van onze zuster, de profetes en verkondigster van God. Zij nam de mogelijkheid aan, die geboden werd, om het boek »Het evangelie van Jezus«* tot basis van het openbaringswerk »Dit is Mijn woord« te maken. Christus kwam haar met dit boek tegemoet, omdat de opdracht, zo een werk voor de tegenwoordige tijd en de toekomst te ontvangen, niet direct in haar opdracht stond.
*Das Evangelium Jesu. Was war vor 2000 Jahren? (Rottweil 1986) (Het evangelie van Jezus. Wat gebeurde er 2000 jaar geleden?) Hierna ook kortweg »Evangelie van Jezus« genoemd.

    Omdat de wil van onze zuster rust in Gods wil, die zij vervult, groeide uit het boek »Het evangelie van Jezus« het werk »Dit is Mijn woord«.
    Dit werk zal pas in het vredesrijk van Jezus Christus zijn volle betekenis krijgen. 
   Of het nu of in de toekomst - tot aan de volledige ontplooiing van het vredesrijk - door mensen gelezen wordt - Christus is en blijft dezelfde: de mederegent der hemelen en wij zijn met Hem, als broeders en zusters van eeuwigheid tot eeuwigheid.
    Zolang ik door onze zuster, de profetes en verkondigster van God, onderricht, noem ik mij voor de mensheid broeder Emanuel. In de geest Gods ben ik de cherubijn van de goddelijke wijsheid, de verantwoordelijke in het verlosserswerk van Jezus Christus.
    In het vredesrijk werkt dan alleen de eeuwige wet van de liefde. Dan is er niet langer behoefte aan leringen en uitleg van de eeuwige wet.
    Ik ben en blijf Gods wetsengel, de hoeder van de goddelijke wijsheid.

    Vrede!

    Mijn woorden als Jezus van Nazareth waren niet het gefemel van de farizeeën en schriftgeleerden, die het volk naar de mond praatten, om waardering, lof en loon te krijgen. Mijn woorden als Jezus van Nazareth waren helder en niet mis te verstaan - zoals ook Mijn woorden als Christus door Mijn instrument, door Mijn profetes, de straal van de goddelijke wijsheid, stromen.

    Alleen de zondaars, degenen, die in de zonde wilden volharden, zeiden tegen Mij als Jezus van Nazareth: »Je woorden zijn hard. Wie kan ze aanhoren?« De eeuwige wet is absoluut. En wie haar hoort, ziet in, dat zij van de mens een beslissing en consequentie verlangt - vóór of tegen God. Wie echter niet wil beslissen, omdat hij zelf de room op de melk is, om haar - de melk - ook zelf af te romen, dat wil zeggen, van alles een beetje mee te krijgen, om dan voor zichzelf daaruit profijt te trekken, die spreekt van de hardheid van de eeuwige wet.
    Ik Ben de wet, de Absoluutheid. De besluiteloze is hard tegen zijn medemensen, echter boterzacht, als het om hem persoonlijk, om hemzelf, gaat. Hij wil zich alleen aan de oppervlakte bewegen - zoals de room op de melk - en de diepte, het ware, niet doorgronden, omdat de eeuwige wet consequentie van hem verlangt. 
    Wie Mijn woorden leest en zich van hen afwendt met de argumenten van de vroegere schriftgeleerden en farizeeën en hun aanhangers - »Zijn woorden zijn hard. Wie kan ze aanhoren?« -, die moet het laten, tot hij zichzelf als de huidige farizeeër en schriftgeleerde erkent, die de Christus, die Ik Ben, weer niet wil aannemen, omdat hij niet voor de waarheid wil kiezen.
    Mijn woorden zijn de al-wet, de eeuwige wet; zij verlangen een beslising vóór of tegen Mij. Wie het vatten kan, die vatte het. Wie het laten wil, die late het. Ieder draagt datgene, wat hij is - en voor datgene, wat hij is, draagt hij zelf de verantwoordelijkheid voor de al-wet, God. 
    Jij bent je waarneming, je gedachte, je woord en je handeling. Meet je daaraan!

God is de eeuwige wet.
Hij straalt vanuit de Oercentraalzon
door alle gebieden van de oneindigheid
en door alle reine wezens,
door al het reine Zijn.

Het woord Gods is leven en substantie,
is vuur en licht.

Uit de liefde kwam daarom de wijsheid
en woont onder de mensen,
opdat deze ontvangen,
wat God, de liefde en wijsheid,
hen te zeggen heeft -
heden (1989) in de grote tijd
van de bevrijding der geslachten
van een leven in benauwing en droefenis.

Het licht is de sterkte,
de kracht en de macht.

Ik kom naar Mijn eigen huis,
naar alle zielen en mensen,
en Mijn vrienden nemen mij niet op.
Doch allen, die Mij opnemen
en Mij gehoorzamen,
is de macht gegeven,
bewust zonen en dochters van God te worden,
en evenzo degenen,
die in de heilige naam geloven
en ernaar leven,
die niet aan de wil van het vlees en
het bloed onderworpen zijn,
maar Gods wil vervullen.
Zij zijn bewust geborenen uit God.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Woorden van deze strekking hoorde Zacharias ongeveer zo in zijn hart. Want God en Zijn engelen hebben niet de taal van de mensen.
    In Johannes was niet de cherubijn van de goddelijke wil, op aarde Elia genaamd, geïncarneerd, maar de geest van Elia overstraalde Johannes.
    Het wezen, dat in Johannes was geïncarneerd, is in de geest een directe nakomeling van de cherubijn van de goddelijke wil.
    Ook Johannes had reeds de opdracht van God, de kinderen van Israël te roepen en te onderwijzen. Zij moesten zich bekeren en één volk worden, opdat zij Mij aan- en opnamen, wanneer Ik als Christus in Jezus geboren zou worden. Want met hen wilde Ik de verlossersopdracht vervullen. Ik vervulde het werk van de verlossing - echter niet met het volk Israël, maar eenzaam in God.
    Omdat de kinderen Israëls niet luisterden, werd het plan Gods vertraagd. Het gaat toch in vervulling, want God kent geen tijd. Hij roept zo lang, tot de kinderen Gods tot één volk worden en Gods wil vervullen. Dan zullen Israël en Jeruzalem daar zijn, waar mensen de wil van God doen.

Ik, Christus verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    De engel Gabriël is de cherubijn van de goddelijke barmhartigheid. Niet de engel des Heren ontnam Zacharias de spraak, maar het schrikken voor het machtige licht van de engel en de twijfel aan dat, wat hij zag en hoorde, verlamden de stembanden van Zacharias. De wet Gods bindt niet. Zij legt zielen en mensen straffen, noch gebreken op. Dit zijn gevolgen van oorzaken, die door de mens zelf geschapen werden.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    David is de biologische stamvader voor alle wezens van het licht, die in de opdracht van de verlossing staan. Zij zullen met Mij het vredesrijk van Jezus Christus stichten en in een lang tijdsbestek opbouwen. Daarbij wordt de verdichte materie geleidelijk verfijnd, tot zij - in de laatste fase van het vredesrijk van Jezus Christus - fijnere, lichtstoffelijke materie is. Daarom wordt gezegd: en God, de Heer, zal Hem de troon van zijn stamvader op aarde, David, geven.
    De woorden: »Hoe moet dat geschieden, daar ik geen man beken?« betekenen: hoe moet dat geschieden, daar ik alleen maar verloofd ben met een man?

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    En het geschiedde. Ik heb het volbracht!
    Mijn verlosserslicht brandt in alle zielen tot aan het vierde reinigingsgebied - of zij nu op aarde zijn óf als ziel in het zielenrijk.
    Eenieder - ziel of mens - zal slechts dan bevrijding van zonde en schuld ontvangen, als hij berouw heeft en de eeuwige wetten vervult.
    De zonde van mens en ziel heeft haar uitwerking in ziel en mens. De schuld is gelijk aan de zonde. Zij bindt vaak verschillende mensen aan elkaar, die samen hetzelfde of iets soortgelijks hebben veroorzaakt, opdat zij elkaar vergeven en met elkaar in het reine brengen, wat hen samengebracht heeft.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    De engel des Heren sprak tot Maria in de taal der hemelen, in de lichttaal, die de reine ziel binnenstroomt. Hij duidde slechts aan, wat zich in Elisabeth voltrok, sprak echter niet over de maand en de onvruchtbaarheid.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    En zo waren zij als man en vrouw voor God verbonden. Hun verbintenis werd door God gezegend.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Maria doelde met de zaligheid vooral op haar innerlijk, op haar ontwaakte ziel - niet op haar menszijn. Zij is en blijft het reine, onbaatzuchtige wezen in God, Zijn dienares en die der mensen. Zalig, zo bedoelde zij, is de ziel van de mens, die Gods wil vervult.
    Het oude Verbond bevindt zich in de overgang van het geloof in verscheidene goden, - het geloof aan een godenwereld - naar het geloof aan de ware Ene, die is van eeuwigheid tot eeuwigheid. Daarom klinkt steeds weer de straffende en tuchtigende God door, die de mens moet vrezen. Ik echter zeg jullie: de mens moet vol eerbied zijn voor God, doordat hij gewetensvol Gods geboden vervult. De ware, eeuwige Ene is liefde. Hij straft en tuchtigt niet. De straf en de tuchtiging legt de mens zichzelf op, die tegen de geboden van God handelt en dan ontvangt, wat hij gezaaid heeft - tenzij hij tijdig berouwt en in het reine brengt, wat hij veroorzaakt heeft. Ik, Christus in Jezus, openbaarde en prentte de mens de ene God en Vader van liefde in, die de waarheid en het leven is, van eeuwigheid tot eeuwigheid.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Het volk Israël bleef doof. Het nam de genadegaven van de Christus Gods niet aan.
    Nu is een nieuwe tijd aangebroken; liefde en wijsheid werken in het plan van de verlossing. God, de rechtvaardige Al-Ene, verbrak (1988) het verbond met het oude Israël en sloot een nieuw verbond met hen, die in Mijn werk van de verlossing op aarde dienen. En het zal dan het Nieuwe Israël en het Nieuwe Jeruzalem op aarde zijn. Uit dit volk ontstaat, in de loop van zijn evolutie, het vredesrijk van Jezus Christus en het zal zijn, zoals het geschreven staat: »Gaat heen en weest vrij!«
    En zij, die tot nu toe in de duisternis met woorden van deze strekking hebben gewandeld, zullen de weg naar het licht gaan en getuigen van het licht. En zij zullen grazen op de paden van blijdschap en zij zullen nooit meer jagen of de schepselen doden, die de Eeuwige geschapen heeft. Zij zullen niet meer hongeren noch dorsten, noch lijden, noch zal de hitte hen verdelgen of de kou hen vernietigen. Want in het rijk van de vrede zal een andere zon schijnen en de elementen zullen niet meer in tegenstelling staan tot de stromende liefde. Zingt, o hemelen en juich, o aarde - want alles zal vruchtbaar zijn met inbegrip van de woestijnen. Want Jij, o God, helpt Jouw volk en troost hen, die ten onrechte hebben geleden, met de gaven van het innerlijke leven.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Het aannemen van datgene, wat Zacharias verkondigd werd door de engel en de blijdschap over het kind, dat Zacharias trouw Johannes noemde, loste in Zacharias op, wat hij veroorzaakt had.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Woorden hebben vaak velerlei betekenissen. Het komt erop aan, welk gevoel de mens in het woord legt. Zo waren ook met de woorden »Jouw heilige profeten«, niet alleen de in de boeken van het zogenaamde Oude Testament genoemde profeten bedoeld.
    Slechts Eén is er heilig: God, de Eeuwige.
    Zalig waren en zijn de door God gezonden profeten, die Zijn wil vervulden en vanuit het eigen vervulde leven Gods woord schonken en de mensen vermaanden, dit aan te nemen en te verwezenlijken. Dat zijn de ware profeten.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Ik heb als Jezus het rijk Gods geopenbaard en heb Zijn wetten geleerd en geleefd. Met de zonen en dochters van Israël uit de stam David en met alle zonen en dochters van God, die de wil van de Eeuwige vervullen, wilde Ik in Israël het rijk Gods stichten en opbouwen - en na Mijn terugkeer in de heerlijkheid van Mijn Vader wederkomen in de geest en het met het volk Israël verder uitbouwen en het vredesrijk, dat in de fijne materie zijn hoogtepunt bereikt, regeren. Maar de zonen en dochters van God en van Israël waren verblind door de zonde.
    Na Mijn verlossersdaad riep God, de Eeuwige, in alle daaropvolgende eeuwen steeds weer de zonen en dochters uit het geslacht David en uit andere geslachten, die Zijn wil vervullen, opdat zij inzien, wat hun opdracht is.
    Nu (1989) is er een nieuwe tijd aangebroken: de tijd van de wending van de oude naar de nieuwe wereld, de wereld van Christus. Ik bereid Mijn geestelijke komst voor - weer door de zonen en dochters uit de stam David en de andere zonen en dochters van de Eeuwige uit andere geslachten, die Gods wil vervullen. Door de geïncarneerde goddelijke wijsheid onderwijs Ik hen en allen, die Mij navolgen, opdat zij bewuste zonen en dochters van God worden, die Gods wil vervullen.
    Dan voltrekt zich wat geopenbaard is: Ik kom in de Geest. Dan zullen alle mensen in vrede leven en ook de dieren zullen van hun knechtschap en hun lijden bevrijd zijn door Mij, de Christus Gods. Want wie zijn leven in het zoon- en dochterschap van God plaatst, zal niet doden - noch mensen, noch dieren.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    De engel sprak tot de herders. Zij zagen hem echter niet met de menselijke ogen en hoorden hem niet met de menselijke oren.
    Zij zagen en hoorden ook niet met menselijke ogen en oren de heerscharen, die God loofden en prezen. Enkele herders schouwden in hun innerlijk het licht en weer anderen hoorden in hun hart de lofprijs Gods. Want wat niet in het lichaam is, heeft niet de menselijke woorden en niet de klank van het woord. Het woord Gods en dat van de wezens van God wordt in het innerlijk van de mens vernomen.
    De engel des Heren stond niet als een mens voor hen. Zij stonden aan het vuur en verwarmden zich. Zij zagen hoe de vuurzuil omhoogkringelde. En in het vuur meenden zij de gestalte te zien van een engel, die enkelen van hen in hun hart vernamen. De herders waren het oneens over datgene, wat zij zagen en hoorden. Degenen echter, die de zin van de boodschap in hun hart ontvingen, gingen op weg naar Bethlehem.
    Zoals toen verkondigen ook nu de engelen Gods: bereidt de Heer de wegen! Christus, de Verlosser, komt in de Geest - en Hij zal de herder van een kudde zijn, die het volk Gods op aarde is. Hij zal het in Zijn rijk op aarde regeren, en zij zullen met Hem zijn in de geest, omdat zij de wetten van God in acht nemen.

Ik, Christus, verklaar, verbeter,
en verdiep het woord:

    De besnijdenis is de wet van de Joden. Aangezien deze aardse wet niet in strijd is met de eeuwige wet, wordt zij door God - uitsluitend voor de mens - getolereerd. Wanneer een wezen uit God door zijn incarnatie mens wordt, dan is deze mens onderhevig aan de natuurwetten en dient hij de wetten van de wereld in acht te nemen, voor zover deze niet in strijd zijn met de goddelijke wetten.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Wat betekent het symbool van de zes stralen? Gods zoon brengt de wet Gods, de zeven basisstralen van de hemelen, op deze aarde. Zes stralen stralen in de geest op Hem neer - de zevende straal, de barmhartigheid, woont onder de mensen: de zoon van de Allerhoogste in het aardse gewaad, de Christus Gods in Jezus. Ook Maria droeg een deelstraal van de straal der barmhartigheid in zich, want zij is in de geest van de Heer met de cherubijn van de goddelijke barmhartigheid verbonden.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Er staat geschreven: »...want Herodes tracht Het te doden.« De woorden van de engel en de inspiratie uit de geest luidden inhoudelijk: »Vlucht nu met het kindje en Zijn moeder naar Egypte en blijf daar tot nader order.« De tijding, dat Herodes het kindje wilde doden, kwam uit andere bronnen tot Jozef en werd met de uitspraak van de engel verbonden.
    Aangezien de mensen van de Nieuwe Tijd - door verwezenlijking en vervulling van de eeuwige wetten - de vrijheid in de wet van het leven kennen, zullen zij twijfelen aan deze of vergelijkbare uitspraken: »Herodes tracht Het te doden«. Want zij weten: zulke of gelijksoortige directe uitspraken doen God en Zijn engelen niet. Daardoor zouden zij bevestigen, wat nog in de lucht hangt.
    Daarom verklaar, verbeter en verdiep Ik, Christus, deze en andere uitspraken, zodat dit boek voor velen een werk van inzicht is.
    God laat de mensen via andere bronnen, dus indirect, boodschappen overbrengen - dan, als het voornemen van een mens door hem reeds uitgesproken werd en door tweeden of derden, die het hebben gehoord, doorgegeven kan worden. Als het van betekenis is, zal het de betrokken persoon dan indirect bereiken. Op deze wijze leidt God - volgens de wet van oorzaak en gevolg - indirect.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Hiermee is duidelijk, dat God, de Heer, niet ingrijpt in de wetten van de mensen, voor zover het gebruiken zijn, die niet indruisen tegen de hemelse wet. Ook de mens Jezus hield zich aan het gebruik en de Heer begeleidde Hem met Zijn Geest.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Met de woorden »...dat Ik in het huis van Mijn Vader moet zijn« bedoelde de knaap niet het huis, de tempel van steen, maar het huis van vlees en bloed - de mens, waarin de Geest Gods woont, die door de knaap Jezus sprak. Jezus bedoelde: Ik moet in Mijzelf rusten, in de tempel van het innerlijk, om aan de mensen te geven - en degenen te antwoorden, die Mij daarom hebben gevraagd.
    Ieder mens is een tempel Gods. Wie deze tempel rein houdt, die voelt, denkt, spreekt en handelt ook zuiver en leeft daardoor in het bewustzijn van God. Jezus onderwees uit deze »tempel van het innerlijk« in de tempel van Jeruzalem degenen, die Hem in de tempel van steen wilden horen.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    De profeet heeft uit de Geest geprofeteerd. Intussen zijn enkele tijdperken voorbij gegaan. Maar Ik, de bruidegom, - de Geest van Christus, die Ik Ben - heb Mij nu op weg begeven, om de mensen, die in Mij geloven en de wil van de Vader vervullen, te roepen, om hen in het land van de vrede te leiden. Zoals een getooide bruid, gesierd met het sieraad en de deugd van innerlijk leven, komen veel zielen en mensen Mij tegemoet - en het worden er steeds meer, die zich van bitterheid in liefelijkheid veranderen en die zullen zitten aan Mijn rechterzijde.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Ik was nooit gehuwd. In deze generatie (1989) heeft het woord »gehuwd« een andere betekenis. Voor de mensen van deze tijd betekent het een huwelijk voor de burgerlijke stand en eventueel een ceremonie in een aardse kerk voor en met een priester.
    Ook het woord »huwelijk« heeft in de geest een andere betekenis dan »echtverbintenis«. Huwen in de Geest Gods betekent: twee mensen sluiten de bond met God en streven ernaar, in God één te worden. Met elkaar trouwen is een besluit volgens de wetten van deze wereld. Huwen daarentegen is een bond van trouw met de naaste voor God, waarin twee mensen besluiten, de goddelijke wetten te verwezenlijken en met elkaar een rein, van God vervuld leven te leiden.
    In dit boek heeft het woord »gehuwd« de betekenis: verbonden door Gods liefde.
    Jezus was in de geest met alle mensen en wezens, met al het Zijn verbonden - zoals Ik het als Christus Ben.
    Als Jezus, dat wil zeggen, als de mensenzoon, moest Ik ook deze verbinding met het vrouwelijke geslacht ervaren, om het te begrijpen en te kunnen helpen.
    Als Jezus van Nazareth had Ik een diepe, reine verbinding met deze vrouw, (Mirjam uit de stam Juda) die Mijn wezen zeer nabij was. De wet luidt: het gelijke trekt het gelijke aan. Deze vrouw had enige gelijktrillende wezensaspecten als Mijn ziel. Hierdoor stonden wij in diepe communicatie met elkaar. Ik ervaarde Mij in haar en zij zich in Mij. Daarnaast beleefde Ik de gevoelswereld van het vrouwelijke principe in het aardse lichaam en begreep daardoor ook de vele vrouwen, die in de jaren van Mijn leraarschap bij Mij waren.
    Kort vóór Mijn jaren als leraar was de aardse tijd voor deze vrouw verstreken. God, onze eeuwige Vader, haalde haar, zoals later veel mannen en vrouwen onder Mijn volgelingen, tot Zich terug. Want in deze wereld is het komen en gaan van de ziel een wetmatigheid, die niet onderworpen is aan willekeur, maar aan het verloop van de wet van zaad en oogst, of de lichtwet van God.
    Mijn opdracht als Jezus van Nazareth, de Christus Gods, was, de verlossersvonk in de zielen der mensen te plaatsen. Mijn lijden en de fysieke dood waren het teken voor de onbuigzaamheid der mensen. Hadden de zonen en dochters van God uit het geslacht David zich door Johannes en door Mij laten roepen en waren zij de Christus in Jezus trouw gevolgd, dan waren er meer zonen en dochters van God uit andere geslachten bijgekomen, om Mij trouw na te volgen. Daaruit zou een volk zijn ontstaan, dat bewust het volk David voor het vredesrijk van Jezus Christus had kunnen zijn. Omdat het geslacht David, dat in opdracht van het verlosserswerk staat, in zonde verbleef, omhulde Ik Mij met een deel van zijn schuld, alsmede gedeelten van de schuld van enkelen uit andere geslachten. Daardoor kon Ik gevangen worden genomen. En zo begon het lijden.
    Was het geslacht David niet in de zonde gebleven, dan had Ik wél de verlossersvonk aan alle zielen en mensen gebracht; het lijden en de fysieke dood aan het kruis had Ik dan echter niet hoeven te ondergaan. Zo leed Ik voor de zonen en dochters van de mensen, omdat zij niet bewust zonen en dochters van God werden, door Gods wil te vervullen.
    Had het geslacht David aan Mijn kant gestaan, dan had het hele gebeuren een ander verloop gehad. En had het gehele Joodse volk - met inbegrip van zijn schriftgeleerden en farizeeën - de zoon Gods aan- en opgenomen, door de wet Gods te vervullen, dan was de deelkracht in de oerkracht gebleven. Want wie de eeuwige wet vervult, heeft geen steun nodig.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Omdat veel teksten in dit boek niet naar hun betekenis worden begrepen, maar naar het woord, moet steeds weer het een en ander verklaard en verbeterd worden.
    Ik heb reeds geopenbaard, dat veel woorden bij het ontstaan van dit boek een andere betekenis hadden dan nu (1989). Ook had de mens, die toen het woord ontving en neerschreef, een bepaalde woordenschat; alleen deze kon worden gebruikt. Ook de vertalers hadden weer hun eigen woordenschat voor de vertaling. Daarom dient alles, wat uit het Goddelijke in woorden wordt gegeven, naar de zin te worden begrepen. Waar het beslist verklaard, verbeterd of verdiept moet worden, zal Ik steeds weer door Mijn instrument van deze tijd (1989) werken en het verklaren, verbeteren of verdiepen.
    Ook in deze tekst verbeter Ik de woorden: »...ging weer naar Egypte, opdat Hij de wijsheid der Egyptenaren zou leren, zoals Mozes had gedaan.« Naar de zin moet het zijn: Hij ontmoette steeds weer Egyptenaren, om met hen over de wijsheid van God te spreken. Ik ging echter niet naar Egypte, om de wijsheid Gods van de Egyptenaren te leren. Als kind was Ik met Mijn pleegouders in Egypte, maar ook toen was dit niet, om de goddelijke wijsheid te leren.
    In de woestijn ontmoette Ik bovendien steeds mannen en vrouwen, om te bidden en met hen over de eeuwige waarheid te spreken. Onder hen waren steeds weer Egyptenaren. Reeds als knaap Jezus was de wijsheid Gods in Mij openbaar; zij sprak ook door Mij. Daarom sprak Ik als knaap Jezus al uit de wijsheid Gods tot de zogenaamde geleerden in de tempel. De wijsheid Gods was dus in Mij werkzaam. Waartoe deze dan nog leren!

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Alles wat God heeft geschapen en in stand houdt, is in de ziel van de mens. Wie in God leeft, ontvangt van God en wordt - ook als mens - onderwezen door God. Als Jezus van Nazareth leefde Ik in God en ontving van God, Mijn Vader, met wie Ik in voortdurende communicatie stond.
    Uit het innerlijk van Jezus stroomde de goddelijke wijsheid en Hij sprak met de dieren in het water, in de lucht en in en op de aarde. En Jezus, waarin Ik leefde, ervaarde in Zichzelf het leven van de planten en de stenen.
    Vanuit het innerlijk beleefde Ik als Jezus de beweging van de hemellichamen, waarover Ik zeer veel met de Egyptenaren sprak, onder wie ware wijzen waren.
    Omdat Ik als Jezus in de tempel onderwees, noemden veel mensen Mij rabbi. Doch Ik was profeet en Gods zoon - in het aardse lichaam de mensenzoon, die de wetten van God onderwees en leefde en Zich wegschonk, opdat de verlossing in de zielen der mensen en in de zielen, die in de valgebieden leefden, plaats kon vinden.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Als Jezus ontmoette Ik veel mensen van verschillende standen en talen en sprak met Assyriërs, Indiërs, Perzen, Chaldeeën, Israëlieten en met andere mannen en vrouwen uit de verschillende stammen. Maar Ik ging niet naar hun land of naar andere landen, om Gods wijsheid te leren. Ik kwam in veel landen en aan veel landsgrenzen. Vaak was de taal een hindernis, maar als wij over de wetten van de liefde spraken, wist iedereen, wat de ander wilde zeggen. De taal van het hart kent geen grenzen - ook nu niet, in de tijd dicht bij het jaar tweeduizend.
    Uit liefde tot de mensen brak ook de geneeskracht door - om mensen te helpen en om getuigenis te geven van dat, wat in Mij, Jezus, woonde: de almacht Gods.
    De thans (1989) nog bestaande techniek maakt het mogelijk, Mijn woord sneller te vertalen en over te brengen, zodat de harten van de mensen ontwaken en zij de taal van de liefde leren; zij wordt door alle hartedenkers begrepen.
    Veel mensen zijn van mening, dat Ik vele jaren onderweg ben geweest, om wijsheid te verzamelen en werken van liefde te doen. Als Jezus van Nazareth was Ik wel veel onderweg, om te onderwijzen en werken van liefde en barmhartigheid te doen. Ik verzuimde echter niet, het gebod »bid en werk« te vervullen.
    Zoals Jozef en Mijn lijfelijke broers verwezenlijkte Ik als timmerman, wat God de mens heeft geboden: »bid en werk«.
    De zin van de uitspraak »en droegen Hem van de ene plaats naar de andere« wil zeggen: veel dieren gingen een groot stuk van de weg met Mij mee, sommige van plaats tot plaats. Wie God liefheeft, heeft ook de natuurrijken lief. En de natuurrijken dienen hem, die God liefheeft. Want al het Zijn is leven uit God - en wie God liefheeft, die wordt door al het Zijn gediend.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Dit is gebeurd!
    Omdat de Israëlieten Mij, Christus, niet als hun Verlosser aan- en opgenomen hebben, verzamelen de Eeuwige en Ik, Christus, de zonen en dochters van God op een ander continent. Daar is nu »Israël« en daar is ook het nieuwe »Jeruzalem«* Want God bindt Zich niet aan een plaats en aan beloften van mensen, die hun belofte niet houden, die niet vervullen, wat Hij hen geboden heeft. 
*Vergelijk: Der Bund mit Gott für das Friedensreich Jesu Christi. Christus ruft alle geistigen Gruppen, Konfessionen und Religionen. (Würzburg 1989, 2de vernieuwde oplage. Niet in het Nederlands verkrijgbaar.) 

    Een ander volk staat in het verbond. Het is Mijn volk en Ik zal hun herder zijn. Van daaruit zullen nu de eerste krachten van het vredesrijk opstijgen.
    God verbrak het verbond met het volk Israël en sloot een nieuw verbond - het laatste verbond - met dit andere volk, met mensen, die ernaar streven, Gods wil te vervullen. Zij zijn uit het grote geslacht David en uit andere geslachten, die de geboden van het leven in acht nemen.
    De Eeuwige en Ik, Christus, riepen en roepen in deze wereld door profetenmond en verzamelen alle gewillige zonen en dochters van God: het reeds bestaande volkje zal uitgroeien tot een machtig volk van God.
    Het laatste verbond is gesloten en heeft geldigheid. Het brengt degenen, die zich eraan houden, veel hulp uit de wet Gods. Ik, Christus, sta aan het hoofd van het volk Gods en heb geen mens als plaatsvervanger. De Oergemeente Nieuw Jeruzalem, die tot Bondgemeente werd, is dit volk Gods. Het is het centrale licht in Universeel Leven.
    Het volk Gods zal nog veel hindernissen te nemen hebben, maar de geest der waarheid en des levens is met hen en allen, die met een eerlijk hart in het verbond staan, zullen de stichters en bouwers zijn van het rijk Gods op aarde. In deze tijd - dicht bij het jaar tweeduizend - kondigt zich aan, wat geschreven staat: Ik, jullie Heer en God, zal met een ander volk de bond sluiten.
    De duisternis heeft verloren; de bond is gesloten; de aarde reinigt zich - zoals het geprofeteerd werd.
    De aarde zal beven en zich openen en veel mensen verslinden. Voordat echter al dit geschiedt, zullen ziekten, ellende, noodlottige gebeurtenissen en vele andere rampen over de mensen komen. De engel des doods gaat om en neemt steeds meer mensen weg. Het onzuivere zal vergaan. De zeeën zullen over hun oevers treden en al het tegenstrijdige toedekken en de sterren zullen met hun stralen de aarde reinigen. Dan is het zwaard gebroken en al het oorlogstuig. Dan zal op de hele aarde het vredesrijk ontstaan en op de aarde zullen mensen leven, die Gods wil vervullen. En er zal vrede zijn. Dan is vervuld, wat geschreven staat:
    »De leeuw zal liggen bij het kalf en het luipaard bij het geitje en de wolf bij het lam en de beer bij de ezel en de uil bij de duif. En een kind zal hen leiden.« Dit alles zal geschieden!

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Het woord »medelijden« betekent Gods hulp. Ik heb de verlossing voor alle mensen en zielen gebracht. In de verlossing is ook de bevrijding van de dieren. Want door de verlossing wordt in het evolutieproces alles tot eenheid verheven, in het licht Gods, dat eenheid, leven, substantie en kracht is.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Ook in dit bericht erkent de mens, dat God zeden en gebruiken toelaat, die niet tegen de eeuwige, heilige wet zijn: hier is het de doop met water.
    Of de mens het water als symbool van reiniging nog wil handhaven, tot hij gedoopt is met de geest des levens, dat laat God over aan Zijn mensenkinderen.
    Wie echter de liefde tot God en tot zijn naasten ontwikkeld heeft, is door de Geest Gods verheven, dat wil zeggen, hij is van de geest der waarheid doordrongen.
    Wie geestelijk gerijpt is, heeft steeds minder symbolen en ceremonies nodig. Hij leeft in het innerlijk, zoals het in de hemel is: rein! De reine is vervuld van de geest der waarheid en van de geest des levens doordrongen: hij is dus door de Geest Gods gedoopt.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Met het woord »toorn« is het gerecht bedoeld, dat over die mens komt, die niet tijdig omkeert: wie de goddelijke wet veronachtzaamt, zal onder hetgeen hij gezaaid heeft, lijden. Geen mens kan voor zijn eigen gerecht, voor de gevolgen van zijn eigen oorzaken, vluchten. Slechts het berouw en de vraag om vergeving en de vergeving en ook het weer goed maken - als dit nog mogelijk is - wassen de ziel rein van zonde. Dat, wat de mens in zijn ziel heeft ingegeven, licht en schaduw, dat draagt hij met zich mee, tot het goedgemaakt is. Ongeacht op welke tijd, ongeacht op welke plaats hij zich bevindt - hij draagt datgene aan schaduwen in zich, wat hij zelf in zijn ziel heeft ingegeven - zo lang, tot het is goedgemaakt.
    De woorden: »En reeds is de bijl aan de wortels van de bomen gelegd en iedere boom, die geen goede vruchten brengt, wordt omgehakt en in het vuur geworpen« willen zeggen: iedere onuitgeboete oorzaak komt tot uitwerking. De bijl is de wet van zaad en oogst. De boom is de mens, die zijn zonden niet berouwt en niet weer goedmaakt, wat hij veroorzaakt heeft. Het vuur betekent de loutering van de ziel; het is het actieve gevolg van de niet uitgeboete daad, de oorzaak.
    Wie in dat, wat geschreven staat, de zin vermag te begrijpen, die erkent, dat ziel en mens alleen dan rein worden, als zij hun fouten en zonden inzien, berouwen, vergeven, om vergeving vragen en boete doen - dat wil zeggen, weer goedmaken en hetzelfde of iets dergelijks niet meer doen.
    Erkent: de hele natuur, dieren, planten en stenen, zijn de tuin van God, Zijn scheppingswerk. Wie het veronachtzaamt, zondigt - en hij zal steeds weer opnieuw voor zijn zonden staan, tot hij erkent, berouwt en boete doet. En als hij niet meer zondigt en de geboden in acht neemt, zal hij in Mij leven en Ik bewust door hem.
    Wie zijn naaste onbaatzuchtig liefheeft, zal ook geen dieren meer doden of eten. Zo een mens wordt rein in zijn ziel en de vruchten, die hij voortbrengt, zullen het leven in Mij zijn.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Water symboliseert de reiniging van ziel en lichaam. Water is stromend - geest is stromend.
    Het gebeuren na het doopsel van Jezus, waarvan hier wordt bericht, voltrok zich in de geest. Johannes zag het in zijn innerlijk in deze symbolen. Het woord »verwekt« moet »geroepen« zijn. Door de roeping door de Eeuwige volbracht Ik, de Christus, wat in Jezus steeds meer openbaar werd.

    3. En Johannes gaf getuigenis van Hem en sprak: »Deze was het, van wie ik gezegd heb, Hij zal na mij komen en is vóór mij geplaatst; want Hij was eerder dan ik. En uit Zijn overvloed hebben wij allen ontvangen, genade op genade. Want de wet is slechts ten dele door Mozes gegeven, maar de genade en de waarheid kwamen door Jezus Christus in overvloed. (Hoofdst. 8, 3)

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    De eeuwige waarheid straalt nu in ontelbare facetten in deze wereld. In veel generaties schonk de Eeuwige uit de eeuwige waarheid, die Hij is, steeds die facetten van de waarheid, die naar God toestrevende mensen konden begrijpen en waarnaar zij konden leven. Zo gaf Hij door Mozes de overeenkomstige facetten der waarheid voor de toenmalige generaties. Ik, Christus in Jezus, schonk uit de waarheid de overvloed. Weinigen echter konden Mij begrijpen.
    Nu (1989) is de tijd aangebroken, waarin Ik alle facetten der waarheid openbaar. Wie het vatten kan, die vatte het!
    Erkent: de eeuwige waarheid zal zich nu in de hele wereld verbreiden en al het onware zal een prooi van het vuur worden, zodat de overvloed, de gehele waarheid, openbaar wordt. De goddelijke wijsheid heb Ik vanuit de geest als stammoeder van het vredesrijk van Jezus Christus uitverkoren. De vrouwelijke straal, de serafijn uit Gods wijsheid, is thans geïncarneerd en werkt voor de Eeuwige en voor Mij als profetes en verkondigster van God. Door haar riepen en roepen de Eeuwige en Ik, Christus, in deze wereld en brengen alle bereidwillige mensen - voor zover het met woorden mogelijk is - de volledige waarheid.
    Naar de wil van God is David, uit wie het geslacht David voortkwam, de biologische stamvader van het vredesrijk van Jezus Christus. Want hij bracht het zaad en daaruit de genen in deze wereld, die het geslacht David vormen.
    De wezens uit God incarneren in die mensen, waarin de genen van David actief zijn. Zij staan met andere zonen en dochters uit andere geslachten in de opdracht van de verlossing in mijn werk, in Universeel Leven.
    David is derhalve de stamvader van het vredesrijk van Jezus Christus als mens en de straal van de goddelijke wijsheid, de stammoeder uit de geest. David bracht aldus het zaad en de genen voor het volk Gods vanuit de mens; de goddelijke wijsheid brengt de gehele waarheid in het aardse woord door haar geïncarneerde deelstraal, de serafijn van de goddelijke wijsheid.
    De zielen op aarde zijn geroepen.
    Door de profetes en verkondigster van God ontvangen zielen en mensen door Mij, de Christus, in het geopenbaarde woord de volledige waarheid. De geïncarneerde deelstraal van de goddelijke wijsheid leert de eeuwige wetten ook in details en toont alle bereidwilligen, hoe deze in de wereld vervuld kunnen worden.
    De tijd is gekomen. De wereld nadert het jaar tweeduizend. Ik bereid Mijn komst als Christus voor, door het uitverkoren volk Gods, waarmee de Eeuwige en Ik, Christus, in de Alkracht, God, het laatste verbond hebben gesloten. Alleen die zielen en mensen zullen aan Mijn rechterzijde staan, die de gehele waarheid kennen en haar ook vervullen.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    De satan mocht Jezus op de proef stellen. De Geest van Mijn eeuwige Vader liet de beproeving toe. Ook de satan moest zich daaraan kunnen herkennen en meten, om te ervaren, dat degenen, die in God leven, sterker zijn dan de macht van de duisternis.
    Het is een wetmatigheid uit Gods liefde en genade, dat wanneer mensen kennis en wijsheid uit God hebben verkregen, de duisternis zich aan hen mag meten. Daardoor ontvangt ook de diepst gevallen ziel de mogelijkheid tot zelfkennis: - door haar nederlaag mag zij aan zichzelf ervaren, dat diegene die in God leeft, sterker is dan de satan; hem dient het reine. Wie Gods Geest in zijn innerlijk nog niet tot ontplooiing heeft gebracht, moet het afleggen tegen de satan, want hij dient deze in veel aspecten van zijn aardse leven.
    Het woord »vasten« betekent: weinig voedsel tot zich nemen.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    De zin van de woorden: »houdt zijn zaad in zich« is: mensen in God zullen hun kracht niet verkwisten aan genot en prikkeling. Wie in God leeft, houdt van de innerlijke waarden van de mens, de innerlijke schoonheid en deugd. Wie het innerlijk van de mens liefheeft, is met alle mensen en wezens verbonden. Hij zal nooit alleen en eenzaam zijn, omdat hij het goede van zijn naaste in zich bewaart. Alleen op deze wijze vervult zich het gebod »Het is niet goed, dat de mens alleen zij«.
    God is eenheid - en wie in God leeft, leeft in verbondenheid met al het Zijn. En al het Zijn, het reine, is met hem en werkt door hem.
    Eenzaam is alleen die mens, die zijn medemensen afwijst en afkeurt.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Tot beter begrip, opdat de eeuwige wet wordt herkend: het was Maria, genaamd Magdalena, die over de zeven demonen sprak, die haar zouden hebben verlaten. Zij was in de veronderstelling, dat dit gebeurd was. De verlichte spreekt daar niet over. Hij helpt en geneest, voorzover het goed is voor de ziel.
    Deze verklaring is vooral voor de mensen van de tegenwoordige tijd (1989) en de beginnende Nieuwe Tijd gegeven, die de wetten van God kennen. Het boek »Dit is Mijn woord« is vooral voor de mensen van de Nieuwe Tijd van betekenis. Want zij beleven Christus als de heerser der wereld en niet langer als de Verlosser. Daarom zal voor hen dit boek een historisch werk zijn.
    De mensen van de Nieuwe Tijd mogen het fundament, waarop het vredesrijk van Jezus Christus werd opgebouwd, de verlossing, niet vergeten. Het denken, leven, werken en lijden van de zoon Gods in Jezus van Nazareth, die nu de heerser van de aarde en bestuurder van het rijk Gods op aarde is, zou in herinnering moeten blijven bij de mensen van de Nieuwe Tijd.

Ik, Christus, verklaar, verbeter
en verdiep het woord:

    Hetgeen in dit boek al lang geleden neergeschreven is komt inhoudelijk in veel uitspraken overeen met het werkelijke gebeuren. Daarom moet elke uitspraak niet woordelijk, maar inhoudelijk worden begrepen.
    Er heerste grote onenigheid onder degenen, die in Mij geloofden en Mij navolgden - of zij met name zijn genoemd of niet. Vaak waren het geloofsvragen of levenssituaties, die de gemoederen verhitten: de één geloofde direct aan Mijn zending, de ander twijfelde eraan, omdat hij veel uit Mijn rede tot hem en zijn naasten niet kon begrijpen. De één wilde Mij navolgen, de ander had nog wereldse interessen, die belangrijker voor hem waren. Weer anderen wilden al hun bezittingen meenemen op de trektocht, om deze op geëigende plaatsen te vermeerderen. De voorstellingen en interesses waren veelvuldig en het denken zo verschillend als de mensen zelf. Bij velen was er veel heen en weer, veel hoe en wat. De besluiteloosheid was voor velen fataal. Zij bleven enige tijd - dan namen zij weer afscheid van Mij. Het was een klein, bont volk van gelovigen, twijfelaars, geïnteresseerden en mensen, die via Mij, via Mijn denken en leven als Jezus van Nazareth, goede zaken wilden doen.
    Degenen, die van harte een keuze maakten en Mijn lessen hebben verwezenlijkt, stonden aan Mijn rechterzijde en bleven aan Mijn rechterzijde. Ook nu staan zij in de geest aan Mijn rechterzijde. De rechtvaardigen schouwden de engelen, die de Mensenzoon dienden. Velen van hen werken in de geest voor het grote geheel. Enigen kwamen en komen - naar gelang hun geestelijke opdracht - steeds weer in het aardse lichaam, om in het grote geheel van het evolutie-gebeuren Mijn komst voor te bereiden.
    Ieder mens heeft een voor- en een achternaam, die hem bij zijn aardse geboorte wordt gegeven. Deze voor- en achternaam komt overeen met de trilling van de ziel op het tijdstip van de incarnatie. Hebben mensen in de loop van de aardse jaren een ontwikkelingsfase van de ziel volbracht, dan verandert ook de straling van hun ziel. In het kosmische evolutie-gebeuren verandert dan ook de stralingsnaam van de ziel.
    Is bijvoorbeeld tussen mensen het één en ander in het reine gebracht - zoals ook tussen ouders en kind - dan veranderen ook de stralingsnamen van de zielen. Dat gebeurt zowel in het evolutieproces van de mens, alsook in de ziel in de reinigingsgebieden en in de voorbereidingsgebieden zo lang, tot het geestwezen weer zijn oernaam uit God draagt, omdat het weer rein geworden is.
    De stralingsnamen van de mens veranderen dus naar gelang de ontwikkeling van de ziel. In de reinigingsgebieden wordt dit de ziel van evolutiefase tot evolutiefase bewust.
    Op aarde gelden in veel gevallen starre normen. Zo behoudt de mens zijn voor - en familienaam - als het ware als legitimatiebewijs - gedurende zijn hele aardse bestaan. Volgens de aardse wet blijft de starre vorm van de naamgeving oo