Jezus, Chrystus, Proroczy Duch prachrześcijaństwa, otoczył w naszych czasach Ziemię potężnym łukiem swojego proroczego słowa. Życie Uniwersalne na całym świecie oznacza, że uniwersalny wieczny Duch, Bóg w Jezusie, Chrystusie, ustanowił wielkie dzieło obejmujące cały świat. Jego promieniowanie wzmacnia się w tych ludziach, którzy są dobrej woli. Ten wielki łuk jest jak gdyby potężną tęczą, która obejmuje Ziemię wszystkimi fasetami Wewnętrznego Światła.

Jezus z Nazaretu, syn Boży, nie był osobą duchowną. Jego nauka była i jest najwyższym duchowym dobrem, które darował nam z odwiecznego bytu. Najwyższy byt nie zna kościołów i dlatego On nie ustanowił też żadnego kościoła. Ponieważ Jezus z Nazaretu był Duchem z odwiecznego Ducha, z doskonałości, nie posiadał żadnych zewnętrznych godności ani posiadłości i nie ustanowił też żadnych kościelnych dostojników.

Jezus, Chrystus, powiedział: "Pójdźcie za Mną". On chciał, żeby Jego nauka została urzeczywistniona. Bowiem jedynie na drodze urzeczywistnienia może powstać Królestwo Pokoju, które On zapowiedział.

Każdy zewnętrzny kościół jest instytucją, którą rządzą tradycje, a więc rytuały, dogmaty i ceremonie. Tam, gdzie panuje tradycja, istnieje nie tylko zastój, ale wręcz zacofanie. Widać to wyraźnie dzisiaj w kościelnych, ludzkich instytucjach.

Duch Boży nie daje się wtłoczyć w szablony, które kasta kapłanów - tak w czasach Jezusa, jak i dzisiaj - chce, przez skostniałe w instytucjach dogmaty, narzucić wielkiemu, wszechobejmującemu Duchowi.

Tylko ludzie, którzy idą w ślady Chrystusa, spełniając to, czego nauczał Jezus, znajdują się bezpośrednio w prachrześcijańskim strumieniu, który płynął w proroczym Duchu, również w czasach po Jezusie. Wiemy, że pierwsi chrześcijanie posiadali zarówno dar uzdrawiania, jak i prorokowania. Za wszelkich czasów oświeceni ludzie i mistycy, a także całe nurty chrześcijańskie starały się uwolnić od przymusów, które narzucały im kościoły swoimi dogmatami i rytuałami. Pragnęli oni jedynie iść w ślady Nazareńczyka, to znaczy krok po kroku spełniać Jego naukę, a nie naukę dostojników kościelnych instytucji. Na przykład Bogomili, Katarowie, Waldensi i inni kroczyli w ślady wielkiego Ducha i starali się oddawać cześć Jezusowi, Chrystusowi, a nie jakiejś instytucji. Dlatego wielu z nich zostało zamęczonych na śmierć przez kościelną inkwizycję.

Również dzisiaj ponownie zrzeszają się ludzie, którzy nawiązują bezpośrednio do nauki Jezusa z Nazaretu i do prachrześcijaństwa; również dzisiaj przemawia do nich proroczy Duch - ustami niewiasty o ziemskim imieniu Gabriela, poprzez którą powstało wielkie dzieło objawienia, rozpowszechniane na całym świecie przez niezliczone książki, kasety, płyty i setki rozgłośni radiowych.

Duch Proroczy, Chrystus Boży, dał nam wgląd we wszechwładne, wiecznie obowiązujące prawa wiecznego życia. Od 27 lat do dnia dzisiejszego naucza On o tym wielkim kosmicznym bycie, który nastaje na ziemi, i ludziom rozwijającym w sobie braterską miłość, przynosi Królestwo Pokoju.

Jezus, Chrystus, nauczał i naucza wiecznego wszechobejmującego Prawa. On też wyjaśniał i wyjaśnia każdemu człowiekowi prawo przyczyny i skutku. Jezus, Chrystus, i niebiańscy posłańcy nauczali Wewnętrznej Drogi, rozwijania w duszy siedmiu podstawowych sił bytu, które ludziom rozwijającym w sobie coraz większą miłość do wszechobejmującego wielkiego Ducha, przynoszą wolność, szczęście, wewnętrzne zadowolenie i pokój. Dzięki temu człowiek staje się zdrowy, szczęśliwy, pojednawczy i może razem z innymi budować Królestwo Pokoju zapowiedziane już przez proroków Starego Testamentu i Jezusa, Chrystusa.

Pod tym potężnym, rozpiętym nad całą Ziemią łukiem podobnym do tęczy, która pojawiła się już za czasów Noego, potężny Duch ustanowił - poprzez ludzi idących w ślady Jezusa, Chrystusa - działające dla dobra ogółu placówki w zakresie służby społecznej i służby zdrowia oraz rolnictwo, które rozwija się w harmonii z przyrodą, bez hodowania zwierząt i eksploatowania ziemi, którą uprawia się w sposób naturalny, a wysokiej jakości artykuły żywnościowe przekazuje się współbraciom w punktach sprzedaży i punktach wysyłkowych.

Jezus, Chrystus, naucza dzisiaj przez swoją prorokinię Wewnętrznej Drogi. Poprzez fale radiowe droga ta jest rozpowszechniana na całym świecie i wielu ludzi na kuli ziemskiej już nią kroczy. Jego słowo, potężne JA JESTEM, KTÓRY JESTEM, płynie wokół planety i dotyka wszystkich ludzi dobrej woli.

Nauka Jezusa z Nazaretu była i jest absolutnie wolną nauką, co potwierdzają słowa: "Pójdźcie za Mną!". Jezus nie przymuszał żadnego człowieka do uwierzenia w słowo Boże. On nauczał drogi do wiecznego Ojca i naucza jej też dzisiaj jako Chrystus Boży. Ale nie nakładał na ludzi żadnego przymusu jako Jezus i nie czyni tego także dzisiaj jako Chrystus. Jednak tak jak dawniej, tak i dzisiaj obowiązuje zasada: Ten, kto pragnie przyjąć Jego naukę, świadomie kroczy drogą Kazania na Górze i Dziesięciu Przykazań, a więc idzie w ślady Jezusa, Chrystusa. W nauce Jezusa, Chrystusa, zawarty jest zalążek Królestwa Pokoju. Ten, kto pełną pokoju naukę Jezusa, Chrystusa, stopniowo urzeczywistnia, staje się współbudowniczym Królestwa Bożego na ziemi.

Wielu dzisiejszych prachrześcijan stara się iść w ślady Jezusa, Chrystusa, aby Jego Królestwo Pokoju mogło powstać. Ono wyłania się najpierw w sercach tych, którzy krok za krokiem spełniają Jego naukę. My, prachrześcijanie, idący w ślady Nazareńczyka, nie mamy dogmatów ani rytuałów, nie jesteśmy przywiązani do żadnych ceremonii ani wyznań wiary. Czujemy się wolni - w tym jednym Duchu, Duchu Nazareńczyka, Jezusa, Chrystusa, który jest Zbawicielem wszystkich dusz i ludzi.
Jezus, Chrystus, Wewnętrzny Lekarz i Uzdrowiciel ustanowił Światowe Centrum Modlitwy i Uzdrawiania Wiarą, które promieniuje światłem bytu na całą ludzkość.

Jezus, Chrystus, nauczał swoich następców etyczno-moralnych zasad - najwyższych wartości Wewnętrznego Bytu, aby mogli oni żyć i działać w Jego Duchu. Wszechobejmujące dzieło nauki i pomocy Jezusa, Chrystusa, ukoronowane zostało przez stworzenie Fundacji Gabrieli - Saamlińskiego Dzieła Braterskiej Miłości do Przyrody i Zwierząt, gdyż w nim absolutne pierwszeństwo ma prawo życia - miłość.

W Fundacji Gabrieli, Saamlińskim Dziele Braterskiej Miłości do Przyrody i Zwierząt, został położony fundament Królestwa Pokoju. W niej spełnia się wielka miłość Jezusa, Chrystusa, do zwierząt. Królestwo Pokoju powstaje w lasach i na polach; stwarzana jest nowa przestrzeń życiowa, w której zwierzęta mogą się poruszać spokojnie i w pełnej wolności, bez lęku przed ściganiem i nękaniem. W coraz większej łączności z ludźmi, którzy roztaczają nad nimi opiekę, zwierzęta czują, że człowiek ceni je i szanuje. Przyjaźń pomiędzy zwierzętami i ludźmi zaczyna wzrastać, nie tylko na zewnątrz, lecz również w uczuciach, myślach i ofiarnych czynach darowanych zwierzętom przez ludzi rozwijających w sobie pokój.

Teraz uwidacznia się na zewnątrz to, co wyrasta z duchowych podstaw objawionego przez Gabrielę wielkiego dzieła Bożego: pierwsze zręby Królestwa Pokoju.