Bóg jest wolnością. On nas do niczego nie przymusza. Dlatego my, ludzie, nie powinniśmy też wywierać żadnego przymusu na naszych współbraci ani w sprawach nikłych, ani w sprawach ważnych. To dotyczy też wiary i religii. Czy to zewnętrzna, czy wewnętrzna religia - nie powinno być żadnego przymusu. Każdy powinien zdecydować się w pełnej wolności, jak pragnie dążyć do Boga i czy w ogóle tego chce. Tak Bóg postępuje z nami. On daje nam wolną decyzję, ale Jego pragnieniem jest, żebyśmy znowu spełniali Jego wolę i ponownie zbliżyli się do Niego.

Powinniśmy myśleć o tym częściej: Bóg życzy sobie z całego serca, żebyśmy się nie męczyli, żebyśmy nie cierpieli, lecz dążyli do Niego, do światła, do miłości. Bóg, nasz Ojciec, posłał swojego Syna, abyśmy poznali drogę do miłości, abyśmy na tej drodze miłość odnaleźli. Dokąd skierował nas Jezus, Chrystus? On powiedział: "Królestwo Boże jest wewnątrz was".

Fakt, że Królestwo Boże jest wewnątrz nas i nie jest związane z zewnętrznymi miejscami i okolicznościami, oznacza dla nas, że każdy z nas każdego dnia ma wolność wrastać w to wewnętrzne królestwo i przyczyniać się do tego, żeby ono powstało. Do tego nie potrzebujemy zewnętrznych form, rytuałów czy zewnętrznych religii - potrzebujemy wspólnoty braci i sióstr, w której każdy mówi: Kieruję się do mojego serca. Dzień po dniu rozwijam Królestwo Boże w sobie, aby po śmierci mojego ciała być znowu świadomie w Królestwie Bożym jako istota światła". Na tym polega wolność.

W tym duchu wolności działa też Życie Uniwersalne. Życie Uniwersalne oznacza życie w Bogu. To samo dotyczy też objawień naszego brata i Zbawiciela, Chrystusa. Bóg daje nam wolność. Dlatego w Życiu Uniwersalnym panuje wolność. Bóg nie przymusza nas do żadnych rytuałów. Bóg nie przymusza nas do żadnych dogmatów. On chce, żebyśmy byli wolni, aby się w wolności zdecydować. Wolność jest życiem w Bogu. Tak, możemy powiedzieć, że Życie Uniwersalne  j e s t  wolnością.

Jeżeli w ten sposób żyjemy, to zrzeszamy się jako wolni ludzie w duchu miłości, którzy szukają wspólnoty i we wspólnocie rozkwitają, gdyż wspólnota jest również jednością. Jedność jest wolnością. Wolność i jedność wzmacniają nasze serca i naszą miłość do Boga i do bliźniego.

Prachrześcijaństwo oznacza wspólność i jedność. Z prastrumienia przyszedł Syn i przyniósł nam życie, zbawienie. Syn Boży jest naszym Zbawicielem, dlatego nazywamy Go Chrystusem. Ponieważ prawdziwa nauka, prawo miłości, którego Chrystus nas nauczał i przykładem swego życia nam przybliżał, pochodzi z prastrumienia, nazywamy się prachrześcijanami.

Prachrześcijanie są wolnymi ludźmi. Oni szukają wspólnoty, ale nie związują się z żadnym człowiekiem. Prachrześcijanie są ludźmi, którzy ofiarnie - a więc bez żadnego wartościowania - kochają siebie nawzajem. Ofiarnie kochać oznacza, że moich współbraci nie wywyższam ani ich nie poniżam; mój bliźni jest częścią mojego wiecznego życia.
Prawdziwa wspólnota obejmuje dobro ogółu. Dobro ogółu oznacza dobro dla wszystkich. Dobro ogółu polega na prawdziwym poczuciu braterstwa i ofiarności. Jeżeli każdy brat i każda siostra zachowuje w swym sercu tę część bliźniego, która jest w nim, i uaktywnia tę część w świadomości, że w moim bliźnim jest Bóg, we mnie jest Bóg, a w Bogu jesteśmy jednym - wtedy każdy zatroszczy się o to, żeby bliźniemu powodziło się dobrze. To jest aktywne prachrześcijaństwo. To jest dobro ogółu, dobro dla wszystkich.

Tak jak w niebie, tak i na ziemi. Jeżeli jest to nam świadome i codziennie bardziej nam się uświadamia, to budzi się tęsknota za naszym boskim dziedzictwem, za odwiecznym Prawem. Tęsknota za Bogiem upomina nas wciąż na nowo, żebyśmy odłożyli prawo naszego ja, nasze prawo osobowe, które nas zawęża i zawiera tylko "ja, mnie i moje", w którym dla bliźniego nie ma miejsca i nie ma przestrzeni. Wtedy odkładamy nasz egoizm i wrastamy w dobro ogółu.

Dobro ogółu też jest dobrem wspólnym, w którym każdy z osobna uczestniczy. Do wspólnego dobra przyczynia się każdy ze wszystkich sił.

Żadna istota duchowa nie powie: "Niech zrobi to ktoś inny, ja teraz odpocznę, może mój bliźni umie to lepiej". Każda istota w Bogu czyni wszystko w Absolutnym Prawie. Nie odpoczywa kosztem energii bliźniego. Odpowiednio do swoich zdolności działa w wielkiej całości, dla dobra wszystkich.

Tak jak w niebie, tak i na ziemi. Życie Uniwersalne oznacza wolność - wolność w Duchu Bożym. Życie Uniwersalne oznacza: rozwijaj Królestwo Boże w sobie a odnajdziesz wolną wspólnotę braci i sióstr, którzy oddają cześć jedynie Bogu. Oni oddają Bogu cześć w ten sposób, że pozwalają Jemu codziennie coraz bardziej przez siebie działać, przez swoje ofiarne odczucia, uczucia, myśli, słowa i czyny.
Jeżeli staramy się o to dzień po dniu, to coraz bardziej otwieramy sobie nasze boskie dziedzictwo, Absolutne Prawo, które jest naszym prawdziwym życiem, które nas uwalnia, które nas uszczęśliwia i które nas jednoczy.

Był to krótki fragment z Kosmicznej Szkoły Życia, ze Spotkania wszystkich szukających Boga, które odbywa się w każdą niedzielę o godz. 10 00 w wielu Miejscach prachrześcijańskich spotkań.