Życie Uniwersalne to życie w Duchu Bożym - Wewnętrzna Religia
 

Jest to zarazem nazwa wspólnoty religijnej, która nawiązuje do prachrześcijaństwa, jest to Wewnętrzne Chrześcijaństwo, bez kościelnych dogmatów i rytuałów, którego nauczał Jezus z Nazaretu.  Bóg jest wszechobecnym, uniwersalnym Duchem i Jego potężna siła stworzycielska znajduje się we wszystkich formach życia. Bóg jest również naszym kochającym Ojcem, a Chrystus – Zbawicielem każdego z nas. Wskazówki odnośnie prachrześcijańskiego życia zawarte są w Dziesięciu Przykazaniach Bożych oraz w Kazaniu na Górze Jezusa z Nazaretu i nie są dla nas – w przeciwieństwie do instytucji kościelnych – utopią, lecz zawierają praktyczne wskazówki, jak postępować w życiu codziennym. Prachrześcijanie na całym świecie starają się iść w ślady wielkiego nauczyciela mądrości, Jezusa, Chrystusa. Jezus już 2000 lat temu nauczał, że królestwo Boże jest wewnątrz nas i dlatego prachrześcijanie kierują się do Boga w swoim wnętrzu. Każdy człowiek jest zatem sam świątynią Boga, który jest każdemu z nas całkiem bliski i którego możemy znaleźć w sobie.

Ludzkość żyje na wielkim przełomie czasów

Prachrześcijanie w Życiu Uniwersalnym są przekonani, że żyjemy na wielkim przełomie czasów i że w tych dzisiejszych czasach Bóg znowu mówi do ludzi przez usta prorocze, a Duch Chrystusa Bożego ponownie głosi i pogłębia nauki Jezusa z Nazaretu, tak jak to zapowiedział: "Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz jeszcze znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy". (Ew. wg Jana 16,12)

Bóg mówił i mówi do ludzi

Duch Boży nie posiada ludzkiego głosu, dlatego wziął sobie człowieka, z którego uczynił Swoją prorokinię. Została ona przygotowana do odbierania w sobie świetlistej mowy Ducha i tłumaczenia jej na ludzkie słowa. Tak jak Bóg mówił przez wielkich proroków Starego Testamentu i przez największego proroka wszelkich czasów, Jezusa, Chrystusa, tak Duch Prawdy od ponad 30 lat mówi poprzez Gabrielę, prorokinię i orędowniczkę Boga naszych czasów.

Życie Uniwersalne jest wspólnotą religijną obejmującą cały świat

Dzięki niestrudzonym staraniom Gabrieli dzieło Jezusa, Chrystusa, w krótkim czasie ogarnęło cały świat i stało się wielkim dziełem miłości do Boga i do bliźniego, darem Bożym – Życiem Uniwersalnym. Dzisiaj Życie Uniwersalne jest wspólnotą religijną obejmującą cały świat, w której działają prachrześcijańskie grupy na wszystkich kontynentach Ziemi. Za pośrednictwem tych placówek ludzie szukający Boga mogą uzyskać dostęp do słowa Bożego przez udział w spotkaniach, książki, kasety, płyty CD oraz audycje radiowe i telewizyjne.

Proroctwo Boże dla naszych czasów

Proroctwo Boże obecnych czasów obejmuje powstanie tego świata i przyszłość, jaka czeka  ludzkość. Naucza drogi wyznaczonej w Kazaniu na Górze, Wewnętrznej Drogi do Boga, na której każdy w codziennych kontaktach ze współbraćmi może sam siebie rozpoznać i przezwyciężyć swoje błędne postępowanie. Chodzi tutaj o wprowadzenie w czyn w dniu powszednim Kazania na Górze, dzięki któremu człowiek dąży do ponownego zjednoczenia się z Bogiem. Z Bożych objawień przekazanych przez Gabrielę wynika, że dusza człowieka istniała już zanim on się urodził i że już wielokrotnie wcielała się na Ziemi, aby się oczyścić. W ziemskim bycie obowiązuje prawo siewu i zbioru, o którym nauczał też Jezus z Nazaretu i które mówi, że wszystko to, co robimy złego ludziom zwierzętom i roślinom, do nas powraca – w postaci nieszczęścia, choroby i niedoli – chyba, że oczyszczamy grzeszne przyczyny tych skutków, rozpoznając swoje błędy, żałując za nie, prosząc o przebaczenie, przebaczając i nie popełniając już więcej dawnego grzechu.

Niejedno z tej wiedzy znajdujemy jeszcze w Biblii, ale bardzo wiele w przeciągu 2000 lat – po części przez przeoczenie, a po części przez świadome fałszowanie – zaginęło lub zostało zastąpione kościelnymi dogmatami czy też zatajone. Te zafałszowania i niedomówienia Duch Chrystusa Bożego sprostował przez Słowo Prorocze. On pokazuje, że Kościół rzymsko-katolicki ze swoimi dogmatami, rytuałami i całą hierarchią nie ma nic wspólnego z nauką Nazareńczyka. Sprostowany zostaje również przez Niego obraz Boga przedstawiany przez katolickich i luterańskich teologów. Ich nauki o wiecznym potępieniu lub nieodwracalnym przeznaczeniu cechują mściwych pogańskich bożków i nie mają nic wspólnego z kochającym Bogiem-Ojcem, o którym mówił Jezus z Nazaretu.

On dał wszystkim Swoim dzieciom siłę zbawczą, aby mogły powrócić do wiecznej ojczyzny, którą niegdyś w procesie upadku opuściły. Pierwotnie czyste istoty same chciały być jak Bóg i oddaliły się przez to od prazdroju wszelkiego bytu, co doprowadziło do powstania materialnego świata. Aby powstrzymać ten proces, pierwszy ujrzany Syn Boga, Chrystus, wcielił się w Jezusa z Nazaretu. On nie przyszedł, aby umrzeć jako "baranek ofiarny" dla "udobruchania Boga", lecz przyszedł, aby przez Swój przykład i Swoje nauki skłonić ludzi do zawrócenia i aby ustanowić Swoje Królestwo Pokoju. Kiedy ludzie Go odrzucili, przyjął śmierć i na Golgocie darował wszystkim duszom i ludziom siłę zbawczą, za pomocą której mogą pójść w Jego ślady i uwolnić się od swoich grzechów.

Powtórne duchowe przyjście
Chrystusa Bożego

W boskim przesłaniu z niebios przekazywanym przez Gabrielę Chrystus zapowiada swoje powtórne duchowe przyjście. Materialistyczny świat, lecz nie planeta Ziemia, jest bliski upadku, któremu towarzyszyć będą wielkie katastrofy, jak zapowiedział to Jezus z Nazaretu. W czasie, w którym panuje niedola, bieda, terror, lęk i poczucie beznadziejności, Duch Chrystusa Bożego kieruje wezwanie do każdego człowieka: "Niech się ratuje, kto pragnie być uratowany, zanim ten świat przeminie!". W tej ogromnej akcji ratunkowej Bóg daruje nam jeszcze szkolenie z bezpośredniej drogi do Niego: Każdy z nas może skorzystać z tej wielkiej szansy, aby przez celowe potwierdzanie Praświatła w sobie i przez konsekwentne stosowanie boskiego Prawa w życiu codziennym uczynić jeszcze kilka kroków i w ten sposób wewnętrznie wzrastać i dojrzewać poprzez rozpoznawanie i odkładanie swoich własnych błędów i słabości i zawieranie pokoju ze swoimi współbraćmi, z przyrodą i ze zwierzętami.

Bóg pragnie, aby Jego królestwo
przyszło na tą Ziemię

Od 2000 lat prachrześcijanie w modlitwie Ojcze Nasz mówią "Przyjdź królestwo Twoje!". Prachrześcijanie, których religia jest Religią Wewnętrzną zwiastującą pokój, starają się wprowadzić w czyn tę wzniosłą modlitwę Jezusa, Chrystusa. Modlitwa ta dotyczy nie tylko ludzi, lecz również przyrody i świata zwierząt. W królestwie Bożym, o które ludzie proszą w modlitwie "Ojcze Nasz", panuje jedność między człowiekiem, przyrodą i zwierzętami. W tej modlitwie mówimy też "Bądź wola Twoja!". Bóg pragnie, aby stała się Jego wola i Jego królestwo przyszło na tą ziemię! Dlatego dzisiaj – dzięki słowu proroczemu – powstaje Kraina Pokoju, pierwsze zręby Królestwa Pokoju Jezusa, Chrystusa. O tym informuje w swoich audycjach Telewizja Nowa Jerozolima dla Królestwa Pokoju Jezusa, Chrystusa.

Prachrześcijanie rehabilitują
 Jezusa, Chrystusa

Prachrześcijanie są pokojowo usposobionymi ludźmi, którzy starają się codziennie o zawieranie i zachowywanie pokoju, również ze zwierzętami i z całą przyrodą. Oni jednak nie milczą, gdy chodzi o ich nauczyciela i przewodnika, który toruje im drogi do domu Ojca, o Jezusa, Chrystusa, który nauczał nas o Bogu miłości i pokoju i nam Go przybliżył. Oni wyjaśniają i ujawniają, kiedy się ludzi zwodzi i oszukuje, posługując się imieniem Chrystus. Ponieważ prachrześcijanie w takich przypadkach nie milczą i odkrywają machinacje, które tron papieski i jego luterańska odnoga słowami „Jezus” lub „Chrystus” chcą zataić, zasłaniając się ukrzyżowanym, są w mediach przez zwierzchników kościelnych i ich popleczników dyskryminowani, zniesławiani i prześladowani. Sądownictwo w Niemczech bardzo rzadko może podejmować bezstronne decyzje, jeżeli chodzi o ochronę mniejszości religijnych przed kościelnymi oszczerstwami.

Prorokini, jej droga
 i ogólnoświatowe przesłanie

Życie Uniwersalne jest dziełem obejmującym obecnie cały świat i mogło powstać jedynie dlatego, że Gabriela poszła drogą każdego prawdziwego proroka, która przyniosła jej prześladowanie, cierpienie i odrzucenie. Na Gabrieli sprawdziła się wypowiedź Jezusa z Nazaretu: „Skoro Mnie prześladowali, i was prześladować będą”. Jednak coraz więcej ludzi rozpoznaje, że to Duch Boży mówi przez nią oraz jak potężne jest to przesłanie, które przez nią rozbrzmiewa –  między innymi w dwóch wielkich objawieniach Chrystusowych:

"Ja Jestem Chrystus, Syn żywego Boga. Moje święte słowo, słowo niebios, rozbrzmiewa poprzez usta prorocze. Ja, Chrystus, już nie jestem w szacie ziemskiej, a więc nie jestem już w ciele. Dlatego nie mówię głosem ludzi, nie posiadam już ich mowy. Wziąłem więc sobie człowieka jako mój instrument, przygotowałem go do odbierania mojego świetlistego słowa, tak że może on usłyszeć mój głos i przekazać wam to, co mówię, w swoim języku ojczystym".
(Z cyklu Boskie Prorocze Uzdrawianie 06.02.1994 r.)

"O, rozpoznajcie i doznajcie w swoim sercu: Ja nie prowadzę was do żadnego człowieka. Ja nie prowadzę was też do mojego instrumentu, do Mojej prorokini – Ja prowadzę was do waszego wnętrza, do Mnie, do Chrystusa Bożego, do jądra waszej duszy, do życia, którym Ja Jestem".
(Z cyklu Boskie Prorocze Uzdrawianie 13.08.1995 r.)